Kompromisu nie było - ale skończyło się dobrze

Jak już wiemy, ostateczna wersja reformy rozgrywek ligowych różni się od
wersji przedstawianej przed posiedzeniem Zarządu PZPN. Przypomnijmy więc
całą historię reformy rozgrywek piłkarskich, wyjaśnimy także różnice w obu
projektach.

1. Po żenującej końcówce sezonu 2000/2001 władze PZPN, decydują się na
wprowadzenie podziału na grupy. Liga zostaje podzielona na dwie grupy po 8
zespołów. Po rozegraniu fazy grupowej, tworzą się grupy mistrzowska i
spadkowa. System zadziałał, nie było historii typu "nieoczekiwane zwycięstwa
Orlenu kolejno z Legią, Wisłą, Zagłębiem". Czy dwumecz ligowo-pucharowy
Polonia: Górnik Zabrze. Co ciekawe zainteresowanie rozgrywkami także w
grupie spadkowej było spore o czym świadczy liczba widzów na meczach. Sezon
zakończył się bez podejrzeń i spekulacji co do rozwiązań pozaboiskowych.
Rozwiązanie miało jednak mankament, niektóre kluby np. Legia i Widzew w
czasie ostatniego sezonu nie spotkały się ani razu.

2. Analizując przebieg sezonu PZPN szykuje dalszy etap reformy, podział na
grupy ma pozostać, ale najpierw odchudzenie ligi do 12-stu zespołów. Wtedy
runda zasadnicza 12 zespołów gra normalnym systemem każdy z każdym. Po jej
zakończeniu grupy mistrzowska i spadkowa po 6 drużyn w każdej. Pierwsza
szóstka walczy o mistrzostwo, druga o utrzymanie ew. uniknięcie baraży.
Zmiany mają także nastąpić w drugiej i trzeciej lidze. Mają zostać
wprowadzone baraże między II-gą a III-cią ligą, oraz III-cią i IV-tą.
3. Projekt zostaje rozesłany do konsultacji. W dyskusji obok klubów biorą
udział także kibice, między innym nasza redakcja. Zwróciliśmy uwagę na
możliwe zamieszanie w III-cich ligach po wprowadzeniu takiego wariantu
rozgrywek. Z drugiej ligi spadają cztery drużyny, przy wprowadzeniu baraży
ze wszystkimi czterema wicemistrzami trzecich lig, z jednej grupy trzeciej
ligi spaść może nawet 10 zespołów, przy wprowadzeniu baraży z IV-tą ligą
może to oznaczać 14, czyli sytuacja kuriozalna. Jednak coś trzeba zrobić,
aby ograniczyć liczbę spotkań "o nic" w niższych klasach rozgrywkowych,
zaproponowaliśmy baraże dwustopniowe, najpierw wewnątrz jednej ligi, potem
między ligami. Oznaczało to, że potencjalne zagrożenie spadkiem będzie
dotyczyło większej ilości zespołów, ale dwufazowy baraż zapobiegnie zbyt
wielkim przemieszczeniom między ligami. Proponujemy także rezygnację z
baraży między III-cią i IV-tą ligą.

4. Śląskie kluby protestuję przeciwko ograniczaniu pierwszej ligi do 12-stu
zespołów.

5. Powstaje kolejny projekt, pierwsza liga mająca 14 drużyn grająca systemem
każdy z każdym, likwidacje bezpiecznego środka ma zagwarantować dwufazowy i
dość skomplikowany system baraży wikłający dużo drużyn we wszystkich klasach
rozgrywkowych. Np. z drugiej do pierwszej ligi można awansować nawet z 6-go
miejsca, należy tylko pokonać 3-cią drużynę z tabeli (II-ej) ligi, a potem
jednego z pierwszoligowców w barażu. Ponieważ odchudzona ekstraklasa miałaby
tylko 26 kolejek, powstaje pomysł utworzenia grup w Pucharze Polski na wzór
Ligi Mistrzów (bardzo dobry). Ten kształt wydaje się przesądzony.

6. Na Zarządzie PZPN dochodzi do głosowania...i wygrywa projekt radykalny.
Ale na szczęście uwzględnia on proponowane zmiany, choć znacznie ogranicza
ilość baraży między 1-szą i 2-gą ligą, oraz zastępuje baraże między 2-gą a
3-cią ligą barażami wewnętrznymi w 2-ej lidze. Ponieważ ekstraklasa rozegra
w sumie 32 kolejki (22 runda zasadnicza i 10 runda grupowa), formuła Pucharu
Polski ma zostać utrzymana w obecnym kształcie, a Puchar Ligi zlikwidowany.

Oto uchwała zarządu PZPN

Uchwała nr II/13 z dnia 19 maja 2002 roku

Zarządu Polskiego Związku Piłki Nożnej

Mając na uwadze wyniki przeprowadzonych konsultacji w oparciu o uchwałę Zarządu PZPN nr I/6 z dnia 21 marca 2002 roku, w tym m.in. stanowisko
Wydziału Szkolenia PZPN, Rady Trenerów PZPN, Piłkarskiej Ligi Polskiej,
Klubów I i II ligi oraz związków piłki nożnej, oraz mając na względzie
podniesienie poziomu i atrakcyjności rozgrywek szczebla centralnego, jak
również zapewnienie właściwych środków finansowych do prawidłowego
funkcjonowania klubów piłkarskich zobowiązanych do uzyskania licencji PZPN i
UEFA na podstawie Â§ 33 lit. m) Statutu PZPN uchwala się:

I W sezonie 2002/2003 w I lidze występować będzie 16 zespołów, grających w
jednej grupie rozgrywkowej. W sezonie 2003/2004 i następnych I liga będzie
liczyć 12 zespołów, grających w rundzie zasadniczej w jednej grupie
rozgrywkowej, zaś po zakończeniu rundy zasadniczej - w dwóch grupach:

mistrzowskiej i spadkowej.

II. W sezonie 2002/2003 i następnych II liga będzie liczyć 18 zespołów,
grających w jednej grupie rozgrywkowej.

III. W sezonie 2002/2003 i następnych III liga będzie liczyć cztery grupy po
16 zespołów.

IV Po zakończeniu sezonu 2002/2003:

1. z I ligi spadają zespoły, które w rozgrywkach zajmą miejsca 12, 13, 14,
15 oraz 16, natomiast zespoły, które zajmą miejsca 10 i 11 wezmą udział w
barażach z zespołami drugiej ligi, które w rozgrywkach II ligi zajmą miejsca
2 i 3. Zwycięzcy dwumeczów (II/3 - I/10 oraz II/2 - I/11) uzyskują status
pierwszoligowca. Pierwsze spotkania odbędą się na boiskach zespołów
drugoligowych.

V. Po zakończeniu sezonu 2002/2003:

1. z 2 ligi awansuje do I ligi bezpośrednio zwycięzca rozgrywek. Zespoły
miejsc 2 i 3 rozgrywać będą mecze barażowe z zespołami I ligi, o których
mowa w pkt IV.1 lit b).

2. z II ligi bezpośrednio do III ligi spadają zespoły, które zajmą miejsca
11, 12, 13, 14, 15, 16, 17 i 18.

VI. Po zakończeniu sezonu 2003/2004 i następnych:

1. z I ligi spadają zespoły, które w rozgrywkach zajmą miejsca 11 i 12,
natomiast zespoły, które zajmą miejsca 9 i 10 wezmą udział barażach z
zespołami drugiej ligi, które w rozgrywkach II ligi zajmą miejsca 3 i 4.
Zwycięzcy dwumeczów (II/4 - I/9 oraz II/3 - I/10) uzyskują status
pierwszoligowca. Pierwsze spotkania odbędą się na boiskach zespołów
drugoligowych

VII. Po zakończeniu sezonu 2003/2004 i następnych:

1. z II ligi awansuje do I ligi bezpośrednio zespoły, które zajmą 1 i 2
miejsce.

2. Zespoły miejsc 3 i 4 wezmą udział w barażach o awans do I ligi z
zespołami, o których mowa w pkt. VI.1 lit b)

3. z II ligi bezpośrednio do III ligi spadają zespoły, które zajmą miejsca
15, 16, 17 i 18.

4. zespoły II ligi, które zajmą miejsca 11, 12, 13 i 14 rozegrają dwa mecze
barażowe pomiędzy zespołami 11-14 oraz 12-13. Przegrywający baraże spadają
do III ligi.

VIII. Po zakończeniu sezonu 2003/2004 i następnych:

1. Z każdej grupy III ligi awans uzyskują zwycięzcy rozgrywek

2. Wicemistrzowie każdej z grup III ligi rozgrywają mecze barażowe o dwa
miejsca w II lidze.

IX. Ustala się schematy rozgrywek, stanowiące załączniki nr 1 do niniejszej
uchwały.

X. Zobowiązuje się Prezydium Zarządu PZPN do każdorazowego ustalania

szczegółowych regulaminów rozgrywek przed rozpoczęciem każdego sezonu

rozgrywkowego.

XI. Uchwała wchodzi w życie z dniem podjęcia.

Prezes PZPN Michał Listkiewicz

--------

Tak więc sprawa jasna, w przyszłym sezonie masakra - z 16-stu drużyn
ostatnia piątka poleci do drugiej ligi, dwie następne czekają baraże. W
drugiej lidze podobnie ponieważ zwalniając miejsca dla spadkowiczów z
ekstraklasy do III-ej ligi poleci aż 8 drużyn. Czyli w trzecich ligach blady
strach, bo nawet 6 miejsce może oznaczać degradację do czwartej ligi, jest
to jednak tylko teoria gdyż mało prawdopodobne, aby z drugiej ligi spadały
drużyny tylko z jednego regionu.

Potem rozgrywki będą się toczyły bez zakłóceń, mała ekstraklasa będzie z
pewnością atrakcyjna dla kibiców i jej poziom piłkarski podniesie się
zdecydowanie. W drugiej lidze pozostanie 18 drużyn tak jak teraz, ale
znacznie mniejszy będzie bezpieczny środek. Awans do ekstraklasy będzie
osiągalny dla czwartej drużyny w tabeli, spadek do III-ej ligi będzie groził
nawet 11 drużynie w tabeli. Z trzecich lig awansują zwycięzcy i dwóch z
czterech wicemistrzów. Tak więc system spełni większość założeń, miejmy
tylko nadzieję, że przetrwa dłużej.