#JÓZEF NAWROT

Niezwykle ciekawa książka wydana została przez PWN w 2019 roku, a jej autorem jest Remigiusz Piotrowski, mający już na swoim koncie kilka pozycji poświęconych przedwojennej Polsce (m.in. "Artyści w okupowanej Polsce", "Absurdy i kurioza przedwojennej Polski" czy "Zamach na II RP"). Z książek sportowych napisał na przykład "110 meczów na 110-lecie Łódzkiego Klubu Sportowego". Tym razem autor skupia się na ciekawostkach dotyczących rozgrywek piłkarskich i tym co działo się na trybunach podczas ich rozgrywania w dwudziestoleciu międzywojennych.

14 grudnia 1930 roku piłkarze Legii rozegrali w Warszawie towarzyski mecz z Polonią, który miał miejsce dwa tygodnie po zakończeniu rozgrywek ligowych. Legioniści, będący wówczas czołową drużyną w skali kraju, pewnie pokonali polonistów 5-2. Legia sezon 1930 zakończyła na trzecim miejscu (podobnie jak dwa lata wcześniej), z tym, że nie przegrała żadnego ze spotkań przed własną publicznością, ponadto zdołała strzelić najwięcej bramek w lidze (67), a królem strzelców został legionista Józef Nawrot. Ponadto w tamtym właśnie roku zakończona została budowa stadionu Legii. "Legia posiadała najpiękniejszy stadion w Polsce, na którym rozgrywano spotkania międzypaństwowe w piłce nożnej, lekkoatletyce i kolarskie" - pisało legijne wydawnictwo z 1966 roku.

W 1930 roku królem strzelców I ligi, według wielu źródeł, został zawodnik Legii. Większość z nich powtarza za Stanisławem Mielechem (ten zaczerpnął ją z Przeglądu Sportowego) tę samą historię, która jednak... nie jest prawdziwa. Przed ostatnią serią spotkań właściwie nikt nie liczył, że Józef Nawrot może nastrzelać tyle bramek i w Przeglądzie Sportowym zamieszczono wywiad z królem strzelców ligi, Karolem Kossokiem.

Wielu historyków sporo miejsca poświęca pierwszemu zdobytemu przez piłkarską Legię trofeum - Pucharu Towarzystwa Eugenicznego w 1926 roku (artykuł temu poświęcony znajdziecie w nowym numerze "Legionistów"). Mało kto pamięta o "zdobyczy" z roku 1931, kiedy Legia dopiero po trzecim, dodatkowym meczu, pokonała Polonię i wywalczyła puchar teatru Qui-Pro-Quo.

Przedstawiając historię naszego stadionu pisaliśmy już o meczach reprezentacji Polski. Zresztą na dawnym stadionie Wojska Polskiego regularnie organizowano zawody międzynarodowe w różnych dyscyplinach. Zazwyczaj cieszyły się one sporym zainteresowaniem, a wówczas, chociaż samochodów było w latach 30-tych bez porównania mniej niż obecnie, stały one w korkach.

W 1930 roku wszystko wskazywało na to, że któlem strzelców piłkarskiej ekstraklasy zostanie Karol Kossok z Cracovii. Przekonani o tym byli nawet dziennikarze Przeglądu Sportowego i 29 listopada przeprowadzili rozmowę z "królem strzelców ligowych" - zawodnikiem "Pasów". Jak się wkrótce okazało, radość Kossoka była przedwczesna. Legia miała bowiem przed sobą spotkanie z Ruchem Chorzów, a napastnik Legii strzelając 6 bramek wyprzedził "Pasiaka" w klasyfikacji najlepszych strzelców!

3 września 1927 piłkarze Legii doznali bardzo wysokiej porażki w wyjazdowym meczu z Pogonią Lwów. Choć wówczas nasz klub istniał zaledwie 11 lat, do dzisiaj przegrana 2-11 pozostaje najwyższa porażką w 93-letniej historii Legii. Warto zauważyć, że zawodnicy bardzo przeżywali ten mecz i wstydzili się tak dotkliwej przegranej. Po meczu nie zajęli miejsc w zarezerwowanym dla nich wagonie, a schowali się wśród pozostałych pasażerów.