#PŁYWALNIA

Wydana w minionym roku książka "Infrastruktura sportowa międzywojennej Warszawy" jest niezwykle ciekawym źródłem informacji nt. obiektów sportowych, z których przed II wojną światową korzystali sportowcy Legii. Autor, Kamil Potrzuski, nie skupia się tylko i wyłącznie na Legii, ale opisuje wszystkie dostępne w stolicy obiekty.

Dziś jedynym śladem po dawnych basenach Legii jest skocznia. Resztki pawilonu wzdłuż ulicy Łazienkowskiej zostały w ostatnich tygodniach zrównane z ziemią. Oficjalne otwarcie pierwszej pływalni w Warszawie miało miejsce 14 listopada 1928 roku - a dokładniej, wtedy dokonano... pierwszego napełnienia basenu wodą. Wówczas jednak nawet przy okazji takich wydarzeń, organizowano oficjalne uroczystości.

Prawdopodobnie już w najbliższą sobotę po raz pierwszy kibice będą mogli usiąść na trybunie zachodniej nowego stadionu Legii. Klub co prawda nie prowadzi na razie sprzedaży biletów na te sektory, ale na pewno wpuści już osoby, które wykupiły miejsca w lożach VIP i klubach biznesowych. Wobec tego prowadzone są kosmetyczne czynności na czwartej trybunie. Z fotelików zdjęto już folie, umyto także wszystkie szyby w tej części stadionu. Fotoreportaż z budowy - 15 zdjęć Bodziacha

Basen Legii służył nie tylko pływakom i waterpolistom naszego klubu oraz zawodnikom innych sekcji Legii, ale także reprezentacji Polski. 23 i 24 sierpnia 1930 roku odbył się na Legii bardzo zacięty mecz pływacki Polska - Czechosłowacja, wygrany przez biało-czerwonych 51-50. Dziennikarze chwalili warszawską publiczność. "Basen łazienkowski wypełniały tłumy, nie gapiów lecących na sensację, a znawców - smakoszów pływactwa. W sobotę i niedzielę tłum ten szalał" - relacjonował tygodnik 'Stadjon'.

Budowa stadionu Legii jest obecnie śledzona przez tysiące kibiców. Zainteresowanie budową naszego stadionu było spore także przed 80-ciu laty. To co łączy oba stadiony to fakt, że w momencie oddania do użytku, nie miały sobie równych w kraju. "Monument i chluba sportu polskiego. Stadion im. Marszałka Piłsudskiego - gotowy" - pisał Przegląd Sportowy w lipcu 1930 roku.

Na przełomie 1933 i 34 roku sytuacja w Legii nie wyglądała najlepiej. Nasz klub miał wiele problemów - m.in. z administrowaniem stadionem przy Łazienkowskiej. Kolejnym był bunt zawodników. Wówczas działacze klubu, ani przez chwilę nie wahali się nad karami dla piłkarzy, odsuwając od drużyny podstawowych graczy.

Już dwa i pół miesiąca temu zapadła decyzja, że pozostałości po budynku pływalni przy Łazienkowskiej zostaną rozebrane, a wieża do skoków zostanie odrestaurowana. Serwis LegiaLive! dowiedział się, że na pewno nie nastąpi to przed meczem otwarcia z Arsenalem, który zaplanowano na 7 sierpnia.

O basenie Legii budowanym w latach 20. XX wieku na terenie przylegającym do stadionu Wojska Polskiego, od strony ulicy Łazienkowskiej już pisaliśmy nie raz. Dziś wracamy do początków, aby przedstawić Wam szczegółowy projekt architektoniczny basenów. Dowiecie się m.in. dlaczego kiedyś zostawiano wodę na zimę w basenie oraz wpuszczano doń ryby. Kiedyś wejście do basenu możliwe było tylko "po przyjęciu ciepłego tuszu i umyciu nóg". Zachęcamy do lektury.

Zapewne mało kto wie, że w latach 60. na Łazienkowskiej rozpoczęto budowę hali lekkoatletycznej. Jej fundamenty powstały przy kanałku Piaseczyńskim, ale później zostały przysypane piachem. W 1968 roku były także plany budowy hali na 5 tysięcy widzów, a także kompleksu krytych pływalni. Zamiast tego udało się jedynie przykryć dachem istniejący już od 1955 roku jeden z basenów. W 1987 roku został on zamknięty na zawsze. Przypominamy także jakie były dzieje strzelnic Legii. Ta na Szczęśliwicach funkcjonowała do 1995 roku.

Przedwojenny budynek, w którym kiedyś znajdowały się szatnie i trybuny przy basenach Legii zostanie niebawem zburzony. Przeniesiona natomiast zostanie wieża do skoków. Konserwator zabytków Ewa Nekanda-Trepka, która początkowo broniła obu budowli ze względu na ich architekturę, wydała ostatecznie zgodę na ich rozbiórkę. Od miesięcy nakłaniał ją do tego Janusz Kopaniak, dyrektor WOSiR.

W 1996 roku sekcja pływacka Legii przestała istnieć. Sekcja, składająca się wcześniej z paru podsekcji, m.in. skoków do wody (rozwiązana w 1968), drużyny piłki wodnej (rozwiązana w 1989), przez kilkadziesiąt lat swojej działalności (początek datuje się na 1927 rok) odnosiła wiele sukcesów w kraju i zagranicą. Główną przyczyną likwidacji sekcji były problemy z obiektami, które nawarstwiały się od początku lat 80-tych. W czerwcu 1963 roku natomiast sekcja pływacka wyszła z bardzo ciekawą inicjatywą - wtedy zapoczątkowane zostały tzw. "pływackie środy".

W dotychczasowych częściach historii obiektów Legii opisaliśmy już większość z nich. Dziś mamy jednak dla Was nie lada gratkę - informacje o wszystkich obiektach, które posiadała Legia w 1960 roku. Dowiecie się m.in. jaką powierzchnię zajmowały budynki klubowe, co się w nich mieściło, a także jaka była powierzchnia trybun naszego stadionu. Nie tak dawno udało się wyremontować korty Legii przy ulicy Myśliwieckiej. 49 lat temu w planach było zbudowanie oświetlenia kortów (tych Legia posiadała 9), parkingu na sto samochodów oraz nowych trybun o konstrukcji żelbetonowej na 5.560 miejsc. Zimą robiono tam ślizgawkę, z której mogli korzystać zawodnicy. Zachęcamy do lektury:

Obecnie piłkarze Legii do nowego sezonu przygotowują się w Grodzisku Wielkopolskim. W 1960 roku sekcje Legii (nie tylko piłkarze, ale również hokeiści, lekkoatleci, koszykarze i wiele innych legijnych drużyn) na obozy jeździło do ośrodka przygotowawczego klubu w Czerwińsku. Odbywały się w nim także przygotowania dla juniorów, a obozy niektórych sekcji trwały czasami nawet 30 dni! Przed tygodniem przeprowadziliśmy dla Was konkurs, w którym pytaliśmy o pojemność trybuny odkrytej po jej przebudowie w 1960 roku. Jak się okazuje pytanie nie było łatwe (odpowiedź znajdziecie w dzisiejszym odcinku), bowiem poprawnej odpowiedzi udzieliła tylko jedna osoba, która otrzymała od nas e-maila w domenie @legionista.com.

W ostatniej części historii stadionu Legii opisywaliśmy co działo się z obiektami naszego klubu w czasie wojny i bezpośrednio po niej. Dziś raz jeszcze wracamy do opisu powojennego krajobrazu na Łazienkowskiej i Myśliwieckiej, cytując śp. Kazimierza Górskiego, a także opisujemy co dalej działo się z obiektami Legii. Te dosyć szybko były odbudowywane i większość sekcji już kilka miesięcy później mogła normalnie startować w rozgrywkach. Ciekawostką tego odcinka jest z pewnością opis meczu z Partizanem Belgrad z 1946 roku, który miał podteksty polityczne. O tym, że także kilkadziesiąt lat temu kibicom zdarzało się wtargnąć na plac gry, przeczytacie tylko u nas.