#WULGARYZMY

Mecze piłkarskie wzbudzają sporo emocji, które często skutkują niezbyt kulturalnymi okrzykami niosącymi się z trybun. To jednak nie "znak czasów", czy "ta dzisiejsza młodzież" - jak zapewne chcieliby tłumaczyć obecne zachowanie na trybunach osoby starszego pokolenia. Mówi się, że przed laty największymi obelgami były niosące się z trybun hasła "Sędzia kalosz", tudzież "sędzia kanarki doić"... Wydaje się, że nasi ojcowie, czy dziadkowie pamiętają jednak głównie to, co pamiętać by chcieli. Jak się okazuje, już sporo przed II wojną światową na stadionach zdarzały się zachowania, które mierziły tych, którzy oczekiwaliby publiczności iście teatralnej. Po meczu Legii z Cracovią rozgranym we wrześniu 1928 roku, korespondent Przeglądu Sportowego był oburzony zachowaniem warszawskiej publiczności, co skrupulatnie odnotował w relacji meczowej na łamach poczytnego dziennika sportowego.

Legia Warszawa otrzymała karę finansową w wysokości 35 tysięcy złotych za zachowanie kibiców podczas meczu 22. kolejki ekstraklasy z Polonią Warszawa. Klub został ukarany za wniesienie i odpalenie środków pirotechnicznych przez kibiców oraz rzucanie petard na pole gry, spalenie szalików z emblematami klubowymi Polonii Warszawa, wtargniecie trzech osób na płytę boiska, szczególne natężenie wulgaryzmów.

Komisja Ligi zdecydowała o nałożeniu na Legię Warszawa kary w wysokości 6 tysięcy złotych za zachowanie kibiców podczas meczu 21. kolejki ekstraklasy z Podbeskidziem Bielsko-Biała. Kibice zostali ukarani za "użycie środków pirotechnicznych, rzucanie petard w kierunku płyty boiska i szczególne natężenie wulgaryzmów".