#RELACJA Z TRYBUN

Pod koniec minionego tygodnia prawie wszyscy żyli losowaniem fazy grupowej Ligi Mistrzów i ogarnianiem biletów lotniczych do Madrytu i Lizbony, tudzież zapewnieniem sobie miejsca na meczach domowych Champions League. Chyba właśnie zamieszanie europejskimi pucharami sprawiło, że część osób jakby zapomniała o naszym ligowym obowiązku, czyli obecności w Chorzowie, który co prawda nie do końca przypomina Madryt, ale w niedzielny wieczór było tam nie mniej słonecznie.

Od 20 lat polskie kluby nieskutecznie walczyły o awans do fazy grupowej Ligi Mistrzów, odpadając na ostatniej prostej m.in. z Barceloną, Panathinaikosem, czy innymi klasowymi zespołami. Los sprawił, że Legia by dotrzeć do upragnionej (głównie ze względu na kasę) Champions League, musiała pokonać mało komu znany Dundalk FC, klub z 30-tysięcznej irlandzkiej miejscowości.

Legia, mimo ogromnej szansy na awans do Ligi Mistrzów, w krajowych rozgrywkach radzi sobie tragicznie, a gra naszego zespołu woła o pomstę do nieba. Fanatycy z Łazienkowskiej już dawno tak długo w trakcie spotkania nie okazywali niezadowolenia z zaangażowania naszych graczy. Hasło "Legia grać, k... mać" skandowane było wielokrotnie, ale jakoś nie zmobilizowało piłkarzy do większego wysiłku...

Po losowaniu par 4. rundy eliminacji Ligi Mistrzów, większość fanów była bardzo zadowolona - głównie ze względu na rywala, który jest piłkarsko w naszym zasięgu. Kibicowsko wiadomo było, że nie czeka nas zbyt wiele atrakcji, ale cóż zrobić. Nie zawsze będzie nam dane jeździć do Mostaru, Tirany, czy Kijowa. Wyjazd na mecz do Dublina nie należał też do najtańszych.

Na wyjazd do Zabrza musieliśmy czekać aż osiem lat. Ostatni raz, jeszcze na starym obiekcie przy Roosevelta, zameldowaliśmy się za czasów konfliktu z ITI. „Wojskowi” gładko pojechali wówczas z Górnikiem 3-0. Od tamtej pory nie było nam dane odwiedzić śląskiego miasta: a to klub „Torcidy” spadł z Ekstraklasy, a to nas nie wpuszczano na stadion, a to budowano nowy. Gdy wydawało się, że sportowe drogi drużyn ze stolicy i Śląska raczej szybko się nie skrzyżują (Górnik spadł przecież z najwyższej klasy rozgrywkowej), nieoczekiwanie los wyznaczył im spotkanie w ramach 1/16 Pucharu Polski.

Mecze z Piastem Gliwice z reguły nie należą do tych najbardziej ciekawych pod względem kibicowskim. Nie inaczej byłoby i tym razem, gdyby nie fakt, że na rywalizację ze śląskimi rywalami Legii przybyli Powstańcy Warszawscy. Punktualnie o 17:20 przed pomnikiem Kazimierza Deyny fani naszego klubu wspólnie z ekipą „Paczka dla Bohatera” zorganizowali spotkanie z polskimi Herosami: Powstańcami Warszawskimi, kombatantami Armii Krajowej oraz przedstawicielami Zrzeszenia Wolność i Niezawisłość.

Ostatni miesiąc przy Łazienkowskiej wyglądał mało optymistycznie pod względem frekwencji. Wiadomo: okres urlopowy, czas odpoczynku, a co za tym idzie – wakacyjne wyjazdy ze stolicy oraz pustki w kibicowskich portfelach. Można się było spodziewać, że do podobnej sytuacji dojdzie w środowy wieczór. Na szczęście rewanżowe spotkanie ze słowackim Trenczynem pozytywnie zaskoczyło, bowiem rywalizacja z zespołem naszych południowych sąsiadów przyciągnęła na Estadio WP ponad dwadzieścia jeden tysięcy osób, co jak na razie stanowi w bieżącym sezonie najlepszy wynik.

Drugi europejski wyjazd w tym sezonie przypadł na pobliską Słowację. W ramach trzeciej rundy kwalifikacyjnej do Ligi Mistrzów naszemu klubowi los przydzielił drużynę AS Trencin. Co ciekawe, Legii nie zdarzyło się jeszcze nigdy zagrać w europejskich pucharach ze słowackim zespołem (nie licząc potyczki sprzed 60 lat z, wówczas czechosłowackim, Slovanem Bratysława). Między innymi z tego względu chętnych do wsparcia legionistów w oddalonej od stolicy o zaledwie około 450 km Żylinie nie brakowało.

Na meczu ze Śląskiem frekwencja była podobna do tej z ostatnich meczów - typowo wakacyjna. Do tego brak kibiców gości, nie licząc skromnej grupki z KKN Śląska... Mimo to fani zaprezentowali się przy Łazienkowskiej z bardzo dobrej strony. Tak dysponowanej trybuny wschodniej (przynajmniej jej części bliższej Żylecie), nie słyszeliśmy już dawno. Dialog, jaki toczył się pomiędzy Żyletą a wschodnią pod koniec pierwszej połowy, to jeden z najlepszych momentów tego wieczora, który zapadnie w naszej pamięci.

Cel wykonany - Legia wywalczyła awans do kolejnej rundy eliminacji do Ligi Mistrzów. Frekwencja po raz trzeci z rzędu nie należała do najlepszych, nie przekroczyła nawet 13 tysięcy. Miejmy nadzieję, że z kolejnymi meczami, wróci również nasza forma z końcówki sezonu i skończą się wymówki związane z obecnością na trybunach. Na Łazienkowską przyjechali kibice z Mostaru i pokazali się z bardzo dobrej strony.

Za nami trzeci w tym sezonie oficjalny mecz naszego klubu. W ostatnich latach spotkania z Jagiellonią cieszyły się większym zainteresowaniem z wiadomego powodu. Tym razem, przy okazji meczu w połowie lipca, trzeba było jednak liczyć się z niższą frekwencją. Na mecz przyszło tyle osób, ile przed rokiem pofatygowało się na pierwszy mecz ligowy z Podbeskidziem.

Na początek tegorocznej walki o Ligę Mistrzów przyszło nam zmierzyć się z chorwackim klubem z Bośni i Hercegowiny, HSK Zrinjskim Mostar. Całkiem ciekawą ekipę oraz rejon Europy wybrał nam następca łysego z UEFA. Niestety nie wszystkim podróżującym legionistom, udało się dotrzeć do celu, ale nasza liczba była mimo wszystko przyzwoita - wykorzystaliśmy komplet biletów. Miejmy, nadzieję, że w kolejnej rundzie przyjdzie nam rywalizować w równie ciekawym kierunku.

Mecz o Superpuchar w tym roku miał rangę prawie żadną. Tyle, że w klubowym muzeum moglibyśmy poszczycić się jednym pucharem więcej. Tylko tyle i aż tyle. Niestety, drugi raz z rzędu, naszym kosztem, Superpuchar zdobyli lechici. Przed meczem nie brakowało głosów, że w sytuacji, gdy jeden klub zdobywa mistrza i krajowy Puchar, spotkania o SP nie powinny być organizowane.

Niedzielny wieczór nie był udany w wykonaniu piłkarzy młodej Legii. "Wojskowi" przegrali pierwsze spotkanie finałowe CLJ z Pogonią 0-2. Mecz oglądało blisko 2 tysiące kibiców i przez 90 minut prowadzony był głośny doping. Poniżej relacja z trybun od Sekcyjnych Fanatyków.

W minioną środę młodzi piłkarze Legii pokonali ekipę Lecha Poznań w półfinale rozgrywek CLJ. Na boisku widzieliśmy ostrą walkę, a na trybunach fanatyczny doping. Poniżej relacja z trybun od Sekcyjnych Fanatyków. „Jest okazja do dopingu” - pod takim hasłem trwała promocja tego spotkania. Dla prawdziwego fanatyka nieważna jest pora dnia, godzina meczu czy dyscyplina. Ważne, że gra Legia, a to doskonała okazja, żeby się spotkać i wspólnie sławić ukochany klub stolicy.

"Przeżyj to sam... Przeżyj to sam. Dzisiaj Legia mistrza Polski ma, nasza Legia Warszawa" - niosło się z wypełnionych po brzegi trybun stadionu pod koniec meczu z Pogonią Szczecin. Na Żylecie zawisła niewidziana kilkanaście miesięcy flaga "Mistrz Polski". Niedługo później na murawę wbiegło kilkanaście tysięcy osób, a pod Kolumną Zygmunta świętowało kilkadziesiąt tysięcy fanów. Doczekaliśmy się fety z okazji 12. mistrzostwa Polski!

Wyjazd do Gdańska miał być tym, po którym świętować mieliśmy kolejny tytuł Mistrza Polski. Niestety szampany muszą poczekać na otwarcie do niedzieli. W środowy wieczór na stadionie Lechii stawiła się liczna grupa warszawiaków, która głośnym dopingiem wspierała swój zespół. W drodze powrotnej nie było jednak zabawy, na jaką liczyli wszyscy, którzy wzięli urlopy na czwartek.

Czy na początku sezonu ktokolwiek przypuszczał, że Legii przyjdzie się zmierzyć w walce o mistrzostwo z gliwickim Piastem? To oczywiście pytanie retoryczne. Polska Ekstraklasa bywa jednak przewrotna i, jak się okazuje, niczego w niej nie można być pewnym. Na trzy kolejki przed końcem rozgrywek zarówno Legia, jak i Piast zgromadziły na swoim koncie tę samą liczbę punktów.

2 maja na stadionie Narodowym w finale Pucharu Polski, tak jak przed rokiem, zmierzyły się drużyny Legii i Lecha, więc z obu stron można było spodziewać się prezentacji ultras na trybunach. Zainteresowanie biletami było olbrzymie - sprzedaż na sektory neutralne trwała dosłownie moment, później jednak można było zakupić jeszcze wejściówki z drugiego obiegu.

Na meczu z Cracovią było trochę wolnych miejsc na trybunach, ale ci, którzy opuścili mecz Legii, mieli czego żałować. Fani wprowadzili do repertuaru nową pieśń, a nasi piłkarze zagrali koncertowo. Fatalnie za to wypadli przyjezdni, którzy stawili się w mniejszej liczbie niż... Termalica.

Dwa i pół tygodnia przed finałem Pucharu Polski Legia podejmowała Lecha w meczu ligowym. Jeśli ktoś tym razem spodziewał się efektownych opraw, czy licznej grupy przyjezdnych, musi poczekać jeszcze kilkanaście dni. Pod względem dopingu też mogło być lepiej. Zdecydowanie poniżej oczekiwań dopingowali lechici. Weryfikacja formy przyjdzie 2 maja.

Ostatni mecz sezonu zasadniczego Legia rozegrała na obiekcie Pogoni. W sobotę mieliśmy po raz pierwszy okazję do pojawienia się w Szczecinie od momentu zakończenia zgody, mimo że to nastąpiło już ponad 2 lata temu. Do portowego miasta udaliśmy się pociągiem specjalnym, który wyruszył o 10:30 z Dworca Zachodniego. Podróż odbyła się bez przeszkód i o 16:30 pojawiliśmy się na stacji Szczecin Pogodno.

Mecz z Lechią wzbudził bardzo duże zainteresowanie - dawno tak szybko nie sprzedano wszystkich wejściówek, na co z pewnością, oprócz dobrych wyników naszych piłkarzy, miał wpływ zapowiedzi Nieznanych Sprawców o rozpoczęciu obchodów 100-lecia klubu. Na trybunach nie zabrakło efektownych opraw, i to z obu stron.

Na wyprawy do stolicy Wielkopolski, w której rezyduje chyba najbardziej znienawidzony przez nas rywal „Wojskowych”, nikogo specjalnie namawiać nie trzeba. Spotkania Legii z Lechem od lat elektryzują bowiem kibiców obu drużyn, zwłaszcza poznaniaków, którzy na długo przed konfrontacjami z warszawiakami ustawicznie wyprzedają bilety. Gospodarze przyznali nam 2 tysiące wejściówek, wobec czego praktycznie każdy, kto chciał wesprzeć legionistów, miał taką możliwość.

Kilka tysięcy karneciarzy nie wybrało się na środowe spotkanie półfinału Pucharu Polski i każdy z nieobecnych może żałować swojej decyzji - czy była ona świadoma, czy też wynikała choćby z problemów dotarcia po pracy na tak wczesną porę w ciągu tygodnia. Żyleta nie zawiodła i wkręciła cały stadion w odświeżoną starszą pieśń - "Nie poddawaj się, ukochana ma...".

Na obiekcie przy Kałuży ostatni raz gościliśmy ponad dwa i pół roku temu – w sierpniu sezonu 2013/2014. Rok później mecz Legii w Krakowie odbywał się bez naszego udziału, a wszystko za sprawą półrocznego zakazu wyjazdowego. Nie dziwi więc, że chętnych do wspierania „wojskowych” - zwłaszcza na tak wrogim terenie - nie brakowało. Ostatecznie w sektorze zameldowało się 774 legionistów wspieranych przez zgody.

Jeszcze przeszło 20 lat temu mecze Legii z Górnikiem elektryzowały całą piłkarską Polskę. Dziś sporo straciły na wartości, a w kolejnych miesiącach mogą nawet przejść do przeszłości. Przy Łazienkowskiej jakoś nikt nie współczuje zmierzającemu do I ligi Górnikowi, mając w pamięci jak zabrzanie przed rokiem podłożyli się grajkom z Poznania.

Nieciecza to miejsce, które jeszcze jakiś czas temu mało kto potrafiłby wskazać na mapie. Tymczasem w środowy wieczór przyszło nam wspierać tam Legię w ramach meczu ligowego. Do wioski pod Tarnowem wybrało się ok. 500 fanów z Łazienkowskiej. Legioniści szczelnie wypełnili sektor gości, a także zajęli miejsca na trybunie z nim sąsiadującej.

W niedzielę już w drodze na stadion mieliśmy niezłe humory. Wszystkie drużyny z czołówki tabeli potraciły punkty, więc nasi piłkarze niespodziewanie szybko stanęli przed szansą na wyprzedzenie Piasta. Na dodatek jeszcze przed pierwszym gwizdkiem sędziego dowiedzieliśmy się o przegranej Lecha... więc nie pozostawało nic innego, jak pomóc legionistom w osiągnięciu celu.

Tydzień po pierwszym tegorocznym meczu przy Łazienkowskiej, w końcu wróciliśmy również na wyjazdowy szlak. Po dwóch miesiącach od wyjazdu do Kielc, pojechaliśmy wspierać nasz zespół do Lubina. Na stadionie Zagłębia nie gościliśmy dość dawno - nasza ostatnia wizyta miała miejsce w grudniu 2011 roku. Bez większych problemów pula 1000 wejściówek została wykorzystana.