#RELACJA Z TRYBUN

Rzadko zdarza się wyruszać na ligowy mecz wyjazdowy o zmroku, a tak właśnie było w przypadku wyprawy do Bełchatowa. Późna pora rozpoczęcia spotkania oraz niewielka odległość dzieląca Warszawę i Bełchatów spowodowała, że niemal 400-osobowa grupa fanów Legii wyruszyła samochodami na pierwszy mecz rundy rewanżowej fazy zasadniczej ekstraklasy, gdy na niebie było już ciemno.

Kto by pomyślał, że nasi piłkarze osiągać będą takie wyniki w europejskich pucharach, a do przyciągnięcia większej liczby osób na trybuny... potrzebne będą takie apele i wewnętrzne mobilizacje. Przyczyny niższej frekwencji, wolniejszej sprzedaży biletów to na pewno kwestia, którą pilnie trzeba się zająć.

Chłodny, listopadowy wieczór przy Łazienkowskiej rozpoczął się tradycyjnym pytaniem spikera o to, kto jest mistrzem Polski. Biorąc pod uwagę to, że nasz stadion zapełnił się mniej niż w połowie, można sobie wyobrazić, że odpowiedź nie była wystarczająco donośna. Trudno w to uwierzyć, ale ostatnimi czasy prawdziwą bolączką staje się przyzwoite zapełnienie naszego stadionu.

Mecz z Pogonią przysporzył sporo wrażeń, a na trybunach naszego stadionu pojawiła się rekordowa liczba dzieci w ramach akcji "Kibicuj z klasą". Dobra promocja akcji sprawiła, że przy Łazienkowskiej zasiadło ponad 7 tysięcy dzieci! Fani z Żylety od początku próbowali zaszczepić wśród najmłodszych kibolski fanatyzm. Wierzymy, że większość z Was, tak jak my, wybierze dobrą drogę. Legia albo śmierć!

Wyjazdowy mecz z Metalistem Charków od początku wzbudzał spore zainteresowanie. Głównie jednak ze względu na miejsce jego rozegrania. Długo wydawało się, że przyjdzie nam jechać do Lwowa, ale ostatecznie UEFA pod naciskiem polityków zdecydowała się na rozegranie meczu na starym stadionie Dynama Kijów. Nie pozostawało nam nic innego jak rozpoczęcie wyprawy kijowskiej...

Legia zagrała bardzo słabe spotkanie, ale nasz kibicowski trud został nagrodzony i nasz zespół w samej końcówce zdobył zwycięską bramkę. Doping mógł być jednak głośniejszy... Lechiści przyjechali do Warszawy w około 800 osób i zaprezentowali niezbyt skomplikowaną prezentację.

Mecze z Lechem zawsze cieszyły się większym zainteresowaniem kibiców w Warszawie. Tym razem kompletu na trybunach nie odnotowaliśmy, ale atmosfera stworzona w końcówce przez 26 tysięcy osób wciąż brzmi w uszach niczym szum fal w muszlach sprzedawanych na nadmorskich straganach...

Za nami pierwszy od 10 miesięcy wyjazd ligowy. Po długim zakazie wyjazdowym, trwającym od meczu z Jagiellonią, w końcu mogliśmy pojechać do Krakowa, by wspierać nasz klub na meczu z Wisłą. Tym bardziej dziwne, że nie udało się nam wykorzystać 2-tysięcznej puli biletów. Jednak każdy kto do Krakowa pojechał, ma na swoim koncie bardzo udany wyjazd.

Co prawda jeszcze kilka tygodni temu wszyscy marzyliśmy o Lidze Mistrzów, ale teraz skupiamy się na jednym - poprowadzeniu naszej Legii do finału Ligi Europy. Pierwszy krok został wykonany, a z takimi kibicami, możemy wszystko! Świetna oprawa, głośny doping (choć stać nas na więcej) i fantastyczna zabawa przez 90 minut - tak wyglądał czwartkowy wieczór dla 22 tysięcy osób.

Przerwy na mecze reprezentacji są zdecydowanie zbyt długie - co roku na początku września i października czeka nas przymusowy odpoczynek od ligowej piłki. Później znowu trzeba wejść w rytm meczowy, co dotyczy zarówno piłkarzy, jak i kibiców. Legioniści na meczu ze Śląskiem pokazali, że brak dopingu doskwierał im niesamowicie.

"Bójcie się chamy, znów do Europy wracamy" - skandowali fani Legii po wygranej Legii z FK Aktobe. Nasi piłkarze po raz kolejny pokazali klasę i charakter. Szkoda, że nie dane nam było świętować awansu do Ligi Mistrzów, ale co sądzimy o UEFA, wyraziliśmy przy okazji oprawy przygotowanej na ten mecz przez Nieznanych Sprawców.

Frekwencja na meczach ligowych w tym sezonie daleka jest od ideału. Mimo niezłych wyników osiąganych przez nasz zespół, w niedzielę na trybunach zasiadło poniżej 13 tysięcy fanów. "Żyleta" przez cały mecz gorąco wspierała naszych młodzieżowców, których aż pięciu pojawiło się w pierwszym składzie.

To, co się wydarzyło w ciągu ostatnich kilkudziesięciu godzin, przypomina tragifarsę. Jeszcze w środę wieczorem wszyscy cieszyliśmy się jak dzieci, że po pokonaniu Celtiku Glasgow w dwumeczu aż 6-1 marzenia o Lidze Mistrzów są naprawdę realne. Wystarczyło tylko jeszcze pokonać ostatniego przeciwnika w 4. rundzie kwalifikacyjnej i nasz klub, po ponad 18 latach przerwy, walczyłby o najwyższe europejskie cele w fazie grupowej tych prestiżowych rozgrywek.

Mimo że wszyscy mieliśmy świeżo w pamięci środowe zdeklasowanie 4-1 „koniczynek” z Glasgow przy Łazienkowskiej, sobotni mecz zdominowała dużo ważniejsza kwestia – obchody 70. rocznicy wybuchu Powstania Warszawskiego. Tradycyjnie oprócz nas w te szczególnie ważne dla wszystkich warszawiaków uroczystości włączyli się także włodarze klubu i piłkarze. Futboliści wystąpili z biało-czerwonymi opaskami na ramieniu z symbolem Polski Walczącej.

Po pierwszych meczach tego sezonu fani Legii mieli uzasadnione pretensje do swoich piłkarzy o zaangażowanie w trakcie spotkań. W meczu z Celtikiem nasi zawodnicy zagrali tak, jak byśmy chcieli. Idealnie dostosowali się do skandowanego przez nas przed meczem hasła "Gdy wychodzisz na boisko, zawsze dawaj z siebie wszystko". To był piękny wieczór przy Łazienkowskiej w atmosferze fanatyzmu. Jeden z najpiękniejszych od wielu lat.

Frekwencja na Łazienkowskiej leci na łeb, na szyję, a wyniki osiągane przez piłkarzy nie wróżą szybkiej poprawy tego stanu rzeczy. Dodając do tego dość wysokie ceny biletów, znacznie mniejszą liczbę wykupionych karnetów i okres wakacyjny, można się poważnie zastanawiać, jak wyglądać będą trybuny naszego stadionu po kolejnych tak fatalnych meczach.

Jeśli na trybunach pojawia się hasło "Legia grać, k... mać", to wiadomo że piłkarze na boisku nie prezentują się najlepiej. Spora intensywność tego hasła podczas środowego meczu z irlandzkim St. Patrick's, to efekt fatalnej postawy naszych zawodników, którzy zamiast rozgromić niżej notowanego przeciwnika, mogą mieć spore problemy by awansować do kolejnej rundy.

Dla jednych czas wakacji, dla kibiców początek sezonu. Może i mecze o Superpuchar nie są jeszcze w naszym kraju traktowane zbyt poważnie, ale to zawsze szansa na zgarnięcie kolejnego trofeum, a dla kibiców okazja do stworzenia świetnej atmosfery. Żyleta nie zawiodła i żyła cały mecz, wprowadzając do repertuaru nową pieśń - "Za kibicowski trud".

Mecz z Lechem nie miał już takiego ciężaru gatunkowego, jaki mógł mieć gdyby obie drużyny były bardziej zbliżone do siebie piłkarsko. Kibicowsko było to jednak spotkanie z najwyższej półki - dobry doping, wzajemne uszczypliwości, prezentacja zdobytego płótna oraz efektowne oprawy.

Już od kilku dni trwały w Warszawie przygotowania do mistrzowskiej fety, która miała mieć miejsce po meczu z Ruchem. Wtedy jeszcze nikt nie podejrzewał, że mistrza zapewnimy sobie dzień wcześniej, gdy poznaniacy stracą matematyczne szanse na prześcignięcie legionistów w tabeli. Już w sobotę nie brakowało fanów, którzy przybyli na Starówkę świętować mistrzostwo Polski.

Piątkowy mecz Legii z Wisłą zostanie zapamiętany na długo. Nasi piłkarze rozbili rywali aż 5-0, a na Żylecie zaprezentowana została nowatorska choreografia. Po raz pierwszy legioniści wykorzystali do oprawy konstrukcję dachu. Po meczu zabawa była wyśmienita, wszak nie codziennie zwycięża się "piątakiem".

Mecz z Zawiszą nie cieszył się większym zainteresowaniem kibiców. Na szczęście "Żyleta" jak zwykle stanęła na wysokości zadania i głośnym dopingiem poprowadziła naszych piłkarzy do wygranej. Prawdziwa euforia zaczęła się, gdy na boisko wszedł Marek Saganowski.

Na meczu z Zawiszą frekwencja na naszym stadionie była zdecydowanie niższa niż na pojedynku z Lechem, ale zabawa na trybunach chyba nawet lepsza. Na Łazienkowską nie zawitali kibice gości, którzy pozostają w stanie wojny z właścicielem klubu. Radosław Osuch sporo nasłuchał się w trakcie meczu od legionistów.

Pierwotnie wszystko wskazywało na to, że mecz z Lechem odbędzie się bez udziału kibiców z Poznania, ale na szczęście decyzja o zamknięciu sektora gości została cofnięta i pojedynek na szczycie odbył się w obecności 28 tysięcy fanów, w tym 1700 lechitów. Obie strony nie zaprezentowały żadnych opraw i skupiły się na rywalizacji pod względem dopingu.

Spotkanie z Jagiellonią na długo zapadnie w pamięci kibiców - bynajmniej nie z powodu tego co działo się na boisku. Pierwszy raz w historii mecz został przerwany przez władze miasta. Ponadto, stało się to w momencie, gdy awantura na trybunach została opanowana. W niedzielę Żyleta była zamknięta przez Komisję Ligi. To poskutkowało zmniejszeniem puli biletów dla Jagiellonii z 1500 do 800 sztuk.

Przerwy zimowe zawsze są za długie i kibice nie mogą doczekać się startu kolejnej rundy. Tym razem dodatkowo wiele osób powróciło na trybuny naszego stadionu w związku z odejściem "okupanta". Co prawda nie brakowało malkontentów, którzy wskazywali, że mecz wypada w Walentynki, ale umówmy się, dla fanatyków nie miało to żadnego znaczenia. Dla nas jedyną miłością jest Legia i gdy nasz klub gra mecz, nie ma niczego ważniejszego.

Pierwsze z dwóch zaplanowanych na Torwarze spotkań koszykarskiej Legii obejrzało ponad 2 tysiące kibiców. Jeszcze dzień przed meczem frekwencja nie zapowiadała się zbyt okazale. W przedsprzedaży kibice kupili tylko tysiąc z pięciu tysięcy dostępnych wejściówek. Na szczęście po otwarciu kas w niedzielę było już dużo lepiej.

Za nami ostatni w tym roku mecz Legii przy Łazienkowskiej. Frekwencja tym razem była trochę lepsza niż na spotkaniu z Lazio, a biorąc pod uwagę niezły mecz i doskonałą zabawę na trybunach, chyba nikt nie żałował, że spędził ten grudniowy dzień na naszym stadionie. Jak za starych dobrych czasów, przez całe spotkanie na Żylecie powiewało kilka większych flag na kiju.

W ostatnich sezonach nie mieliśmy szczęścia do wyjazdów na nowy stadion Lechii - za każdym razem trafialiśmy zakaz. W końcu, gdy pojawiła się możliwość pojechania do Trójmiasta, gospodarze znacznie ograniczyli pojemność stadionu, zamykając ze względów ekonomicznych górny poziom trybun, a co za tym idzie, także limitując wejściówki dla legionistów.

Mecz z Lazio piłkarsko był o nic. Kibicowsko jednak każdy mecz jest o wszystko, więc obecność jak zawsze była obowiązkowa. Szukający wymówek w stylu za zimno, za wcześnie, za późno, korki, stworki lub musieli pilnie iść z chomikiem do weterynarza albo do babci na knedle niech poważnie zastanowią się nad treścią pieśni "Dziś zgodnym rytmem".