Legia pod ścianą. Trzy punkty potrzebne jak tlen

Niewiele pomaga tutaj nawet fakt, że drużyna Marka Papszuna radzi sobie w lidze ostatnio całkiem nieźle. Po poprzedniej kolejce była jedynym zespołem, który w ostatnich pięciu spotkaniach nie odniósł żadnej porażki. Pomimo tego, legioniści jak utknęli na koniec roku w strefie spadkowej, tak są w niej nadal. Szansę na jej opuszczenie mieli przed tygodniem, jednak zaledwie zremisowali w Radomiu zRadomiakiem . Tamten mecz w wykonaniu "Wojskowych" nie był udany. Co prawda zdołali oni szybko odrobić jednobramkową stratę, ale znowu zabrakło kreatywności i elementu zaskoczenia w ataku. 

Niedzielny mecz będzie szczególny dla Marka Papszuna – architekta największych sukcesów Rakowa, który po przejęciu sterów w Warszawie musi mierzyć się z realiami walki o utrzymanie. W ostatnich dniach trener zmaga się z infekcją, co wyeliminowało go z przygotowań drużyny, choć klubowe komunikaty uspokajają, że jego obecność na meczu przeciwko "Medalikom" jest niezagrożona. Z drugiej strony barykady stanie Raków Częstochowa, prowadzony przez młodego i ambitnego Łukasza Tomczyka, który mimo niedawnego odpadnięcia z Ligi Konferencji po wyrównanym dwumeczu z Fiorentiną, wciąż liczy się w walce o najwyższe cele w Ekstraklasie, zajmując 5. lokatę z 37 punktami.

Tomczyk nie miał łatwego wejścia do Rakowa. W pierwszych trzech meczach tego roku ugrał w sumie zaledwie dwa punkty. Potem nadeszło upragnione przełamanie z Termalicą, zacięty lecz przegrany bój z Lechem, a także awans w Pucharze Polski po zwycięstwie nad Avią Świdnik. Kiedy wydawało się, że klub z Częstochowy powoli wychodzi na prostą, ponownie zaczęły się problemy. Przegrany dwumecz z Fiorentiną nie jest może powodem do wstydu, ale porażka z Górnikiem Zabrze, przez którą Raków dał się wyprzedzić temu klubowi w tabeli, powinna już wstrząsnąć szatnią. Najbliższy rywal Legii nadal liczy się w walce nawet o mistrzostwo kraju. Gdyby nie jego słabsze wyniki z ostatnich tygodni, to mógłby nawet piastować pozycję lidera tabeli.

Legia może spodziewać się w niedzielę trudnego pojedynku. W tym sezonie Raków jest jedną z lepiej punktujących drużyn na stadionach rywali. Na 13 rozegranych spotkań poza swoim obiektem wygrał sześć i raz zremisował, dodając do tego jednak aż sześć porażek. Lepszym punktowaniem na wyjazdach może pochwalić się jedynie Lech Poznań. 

Największym atutem ofensywnym gości pozostaje norweski napastnik Jonatan Braut Brunes. W tym sezonie ligowym strzelił już 12 goli, co czyni go zdecydowanym liderem klubowej klasyfikacji. W swojej karierze Brunes trzykrotnie grał przeciwko Legii i zdobył jedną bramkę. Kim byłby jednak snajper bez odpowiednich asystentów? W kategorii najlepiej dogrywających trzeba wyróżnić Michaela Ameyawa, który w Ekstraklasie ma na koncie pięć asyst. Gracz, mający za sobą grę w reprezentacji Polski, jest ważnym graczem wyjściowej jedenastki, co potwierdził w ostatniej ligowej kolejce, kiedy strzelił dla Rakowa honorowego gola w rywalizacji z Górnikiem.

Warto także zwrócić uwagę na obsadę bramki. W przeciwieństwie do poprzedniego sezonu, obecnie na regularną grę między słupkami liczyć może Oliwier Zych, który jesienią 2025 roku wygryzł z podstawowego składu Kacpra Trelowskiego. 22-latek przez wiele meczów był pierwszym bramkarzem, jednak na ten moment gra przede wszystkim w Pucharze Polski. Zych, grający niegdyś w rezerwach Aston Villi, długo czekał na swoją szansę gry, ale kiedy już ją dostał, to w pełni ją wykorzystuje. 

W ostatnim spotkaniu przeciwko Fiorentinie przedwcześnie z boiska musiał zejść Fran Tudor. Chorwacki pomocnik doznał kontuzji jeszcze w pierwszej połowie, a na placu gry zastąpił go znany z Legii Ariel Mosór. W tym sezonie Tudor jest kluczowym zawodnikiem, którego Tomczykowi nie będzie łatwo zastąpić w wyjściowym składzie. Co prawda pomocnik nie notuje spektakularnych liczb, bo w tym sezonie nie strzelił jeszcze gola, to jednak zawsze bierze udział w akcjach ofensywnych Rakowa.