#KĄTEM OKA

Wszyscy teraz podsumowują, podliczają, nagradzają i wybierają. Patrząc kątem oka wyszło na to, że podsumowując rok 2008 można również przyznać wyróżnienia, choć niekoniecznie miłe, piłkarzom, trenerom i działaczom Legii. Za to w jedenastu różnorodnych kategoriach. W ubiegłym roku nie zabrakło zdarzeń godnych wyszydzenia czy zwykłego obśmiania. Zatem do dzieła z mottem „Nieco zgryźliwie, szyderczo, ale zawsze zgodnie z rzeczywistością”.

Za nami pierwszy tydzień zimowej stagnacji, czas podsumowań, pierwszych plebiscytów i tradycyjnie... meczu quasi kadry w Turcji czy w innym ciepłym rejonie świata. Ponadto zatrzymano dwóch sędziów, o statucie międzynarodowych. Tak się zastanawiam czy to oznacza, że lody kręcili również poza Polską? My najbardziej interesowaliśmy się transferami do i z Legii. Na dziś już wiemy, że pewne jest wzmocnienie na jakie długo czekaliśmy, czyli powrót Tomka Jarzębowskiego. Więcej jednak było pożegnań, bo na "do widzenia", z większym bądź mniejszym, żalem pomachaliśmy Aleksandarowi Vukovicowi, Edsonowi i Piotrkowi Bronowickiemu. Wobec powyższego czekamy na nowych graczy w klubie, bo jeśli mamy walczyć o mistrzostwo, to sam "Jarza" nie wystarczy.

Tak, tak moi wierni i niewierni czytelnicy, to już koniec ligowego roku. I nie ma wątpliwości, że finiszujemy udanie. Legia utrzymała się na szczycie tabeli, de facto dzieląc fotel lidera z Lechem, a wysoka wygrana z Bełchatowem była wyśmienitym zwieńczeniem wysiłków. Jednak, jak mawiał klasyk, nie możecie dopuścić by plusy przysłoniły Wam niewątpliwe minusy. A tych było sporo, zarówno w przekroju całej rundy, jak i ostatniego spotkania. Tydzień tymczasem minął spokojnie, a kibice ekscytowali się właściwie tylko jedną niewiadomą: Vuković odejdzie czy zostanie?

Tydzień za nami, a razem z nim listopad. Mówiąc szczerze był to taki sobie miesiąc, ale to nie o nim. Grunt, że ubiegły tydzień był udany. Wygrane w Pucharze Ekstraklasy i co najważniejsze w lidze, znacznie poprawiły nam humory. Do tego nie brakowało ciekawych informacji i kontrowersyjnych wypowiedzi. A wszystko to...

Za nami kolejny udany tydzień. Wygrała kadra, wygrała Legia (nawet dwukrotnie) i mimo paskudnej pogody świat wydaje się być piękniejszym. Formalnie runda jesienna została zakończona, ale nasi „najdrożsi” działacze tak sobie wymyślili, że sezon składa się dwóch równych rund rozgrywek. Jedna liczy sobie 17 kolejek, a druga 13. Dzięki temu „genialnemu” pomysłowi, kibice marzną w śniegu, oglądając beznadziejne mecze, w których to pogoda dyktuje warunki. Frekwencja na stadionach już dramatycznie spadła, a przed nami jeszcze dwie serie gier. Może jednak klimat się nad nami zlituje? Bo inaczej będzie marnie. Zwłaszcza, że w Gdańsku jak działają jupitery, to już nie grzanie murawy. A właśnie we Wrzeszczu już w piątek Legia powalczy o kolejne zwycięstwo.

Koniec wieńczy dzieło, chciałoby się zakrzyknąć po niezwykle udanej końcówce tygodnia. Nie dość, że legioniści gładko stuknęli Śląsk Wrocław, to na trybuny wrócił wspaniały doping. Był to jednorazowy wyskok z okazji pożegnania Żylety, bo tzw. protest trwa. Wcześniej klub dał zielone światło do powrotu „Starucha”, który wbrew wszystkim przewidywaniom jednak wygrał w sądzie drugiej instancji. W efekcie spragnieni okrzyków i śpiewów kibice, przy wsparciu swego wodzireja, godnie pożegnali odchodzącą do lamusa górę piachu, gruzu i betonu, na której ktoś postawił najpierw ławki, a potem krzesełka, a ktoś inny nazwał Żyletą. Niestety, ubiegły tydzień to nie tylko wydarzenia miłe, bowiem w dniu święta niepodległości Legia zawiodła na całej linii, przegrywając w Bełchatowie 0:1 i była to już trzecia porażka w sezonie.

Nie może być dobrze i nie może być normalnie. Piłkarze pojechali na Śląsk jak na wycieczkę, po pewne 3 punkty. Zamiast tego wszyscy dostali... Grzyba. A trener Polonii Bytom udowodnił, że jednak w jego szaleństwie jest metoda, po czym ogłosił się prezydentem, czy coś w tym stylu. Tak czy owak, Legia totalnie się skompromitowała, a Jan Urban po raz kolejny mocno się zdziwił. Trudno mu się... dziwić. Porażka to prawdziwy szok i trudno ją przełknąć. Poza tym tydzień, jak wiele innych. Zaczęło się dość zabawnie.

Po emocjonującym poprzednim tygodniu mieliśmy więcej spokoju. Niby odbywał się zjazd wyborczy PZPN, ale tam właściwie od dawna wszystko było jasne. Zatrzęsienie "mordtymoich" w Sheratonie przekroczyło dopuszczalne normy, po czym betony wybrały betona. Pożycie zapowiada się na długie i szczęśliwie. Na Legii tymczasem spokój i delektowanie się wygraną z Wisłą. Niektórzy chyba cieszyli się zbyt długo, bo w meczu Pucharu Polski z rezerwami Jagiellonii było blisko kompromitacji. Na szczęście, nie ma tego złego, co by na dobre nie wyszło. Forma szybko wróciła i Lechia (nomen omen - "betony"!) została wysłana nad morze z trzema bramkami bagażu.

Jes, jes, jes! - wyrwało się z serc naszych młodzieńczych i niewinnych po wspaniałym zwycięstwie Legii nad Wisłą. Zupełnie jak pewnemu politykowi, o "wyjątkowych" zdolnościach językowych… Był to najlepszy mecz Legii od dawna, a na pewno najbardziej emocjonujący w tym sezonie. Nie brakowało prawie niczego, co cechuje piłkarski klasyk. Prawie, bo znów na trybunach dominowały chamskie przyśpiewki i wulgaryzmy. Piłkarze tymczasem niewiele sobie z tego robili, walcząc na całego. Gwiazdą wieczoru okrzyknięto Janka Muchę, który czterokrotnie ratował nam skórę. Gdyby nie on, byłby to mecz Bartka Grzelaka - wreszcie grającego od początku i wreszcie będącego sobą.

Kolejny tydzień upłynął nam pod znakiem reprezentacji i... klopsa jakiego wpuścił Artur Boruc. Jednak nie tylko te wydarzenia każą o sobie pamiętać. Tydzień rozpoczął się całkiem przyjemnie, od wtorkowego pogromu Polonii przy Łazienkowskiej w Pucharze Ekstraklasy, a skończył na fatalnym remisie z beznadziejnym ŁKS. Strata dwóch punktów z łódzką zbieraniną polsko - węgiersko - albańską może nas drogo kosztować.

Minione 7 dni znalazły się w cieniu sobotniego spotkania Polska - Czechy, bo na przygotowaniach do meczu i nim samym skupiała się uwaga kibiców w całym kraju. Na naszym warszawskim podwórku też było w miarę ciekawie. Mogliśmy poczytać sobie wymianę pism na linii KP Legia - Stowarzyszenie "Wiara Lecha" - KP Lech Poznań. Do tego piłkarze CWKS Legia zmierzyli się ze słynnym Milanem... Milanówek w ramach rozgrywek o Puchar Polski. A w piątek pierwsza drużyna Legii zremisowała 1-1 w Białymstoku w meczu Pucharu Ekstraklasy. Gola strzelił odmieniony Bartek Grzelak, którego gra znów mogła się podobać. Inna sprawa, że nasz zespół, grający mocnym składem, powinien był zwyczajnie "Jadze" dołożyć.

Kolejny tydzień zleciał w trymiga. Znów wiadomość goniła wiadomość. Utrzymując takie tempo możemy się tylko szybciej zestarzeć. Ale nie ma to tamto, lepiej pędzić, niż się nudzić i tego się trzymajmy. Warto też dodać, że 40 tydzień sponsoruje literka A. A jak Arruabarrena i jego magiczny numer.

Uff, wreszcie zaczęło się dziać więcej. Tydzień nr 39 dostarczył nam sporo wrażeń, a emocje sięgnęły zenitu w piątek. Wówczas wydawało się, że po 14 miesiącach na Legię wróci normalność, czyli nasi piłkarze będą robić swoje (cytując klasyka – golić frajerów!), a kibice swoje. Niestety, brak dobrej woli niektórych osób sprawił, że tylko gracze wywiązali się z zadania. Może następnym razem? Optymistów wciąż nie brakuje.

Ostatnio dużo się działo, zwłaszcza od pamiętnego 9 września. Ubiegły tydzień należał jednak do spokojniejszych. Najważniejszą wiadomością była oczywiście uchwała warszawskich radnych, przyznająca dodatkowe pieniądze na budowę stadionu Legii. Powodów do radości dostarczyli też piłkarze, wygrywając czwarty mecz z rzędu, na niełatwym terenie przy ulicy Kałuży w Krakowie. Natomiast wszystko zaczęło się od...

Co za dużo to niezdrowo. Okazało się, że tę maksymę wzięli sobie do serca piłkarze Legii i zwieńczyli ubiegły tydzień efektownym zwycięstwem nad zabrzańskim Górnikiem na stadionie, którego patronem jeszcze do niedawna był Adolf Hitler. Widocznie nasi zawodnicy również mieli dość swojego bezpłciowego grania i wzięli się w garść. Choć trzeba pamiętać, że wyjazdowe 3-0 zawdzięczamy w dużej mierze beznadziejnej grze gospodarzy. To jednak nie nasz problem, bo niedzielnym występem gracze Jana Urbana nieco zatarli złe wrażenie po zatrważającym występie w Moskwie i być może uratowali stołek trenerowi.

Tydzień, jakich wiele, został wreszcie zwieńczony sukcesem. Legia wygrała pierwszy mecz w lidze, niemiłosiernie męcząc grą siebie i obserwatorów. Zwycięzców się ponoć nie sądzi, nawet jeśli nie idzie mecz z najsłabszą w lidze Jagiellonią. Tak czy owak mamy trzy punkty na koncie. To cieszy, a martwi postawa części trybun. Dużo rozumiem, ale niedzielnego zachowania nie pojmuję. Radović strzela gola, a z trybun dobiega "ITI spier...!". Istny paradoks. W samym tygodniu działo się niewiele, ale nie na tyle mało by o tym nie wspomnieć.

Gdyby było więcej takich tygodni jak ubiegły, kibice Legii mieliby pewnie poważne problemy z doczekaniem końca miesiąca bez pomocy psychoanalityka. Na szczęście rzadko się zdarza by "wojskowi" przegrywali dwa mecze w ciągu 7 dni, w dodatku z arcy słabymi rywalami. Problem w tym, że naszym piłkarzom jakoś przestało się chcieć. No ale do tego to akurat zdążyliśmy przywyknąć. Pewnie w normalnych warunkach zaniechalibyśmy dopingu. W tej sytuacji może, ot tak z przekory, warto krzyknąć czasem coś pozytywnego? A poważnie: sprawy mają się bardzo źle. W lidze strata do Wisły wynosi 5 punktów, a do tego praktycznie nie mamy szans na awans do kolejnej fazy gier w Pucharze UEFA. Jak dokładnie wyglądał ubiegły tydzień?

Gorący tydzień przeleciał z szybkością piłki bitej z wolnego przez Tomasza Kiełbowicza. Działo się całkiem sporo, ale przede wszystkim doczekaliśmy się wreszcie startu rozgrywek ligowych. Niestety, nie była to udana inauguracja dla naszych zawodników i zafundowali nam jedynie remis. Nieco lepiej było za to na trybunach, które błysnęły pomysłowością w ośmieszaniu quasi derbowego rywala. I wreszcie obeszło się bez bluzgów na władze klubu, co miało być pierwszym krokiem do poprawy sytuacji.

Oj dobrze, że ubiegły tydzień jest już rzeczywiście ubiegłym. Wszystko kręciło się wokół wyjazdu do Homla, na rewanż z FK. Sen z powiek spędzała nam perspektywa porażki z białoruskim zespołem pieśni i tańca, a tym samym kompromitacji. Po 20 minutach koszmar stał się rzeczywistością, gdy przegrywaliśmy 0-1. Jednakże wszystko dobre, co się dobrze kończy... Ale zacznijmy tradycyjnie, czyli od początku.

Za nami kolejny tydzień w czerwono – biało – zielonych kolorach. Tym razem było nudnawo, no bo czy jeszcze kogoś mogło zdziwić zamieszanie związane ze startem rozgrywek ligowych? W Polsce takie cyrki to już niestety smutna normalność.

Rozpoczynamy nowy cykl. Od dziś, na początku każdego tygodnia, będziemy podsumowywać miniony tydzień, oczywiście pod kątem legijnych wydarzeń. Będzie nieco zgryźliwie i szyderczo, ale zawsze zgodnie z rzeczywistością. W stanie zamroczenia poweekendowego tydzień temu zderzyłem się z informacją, że karnie zdegradowana Korona Kielce odrzuca ofertę kupna Marcina Robaka przez Legię. Nasi włodarze dawali ponoć 350 tys. euro, tymczasem druga strona wymyśliła sobie 600 tys.