#KOMENTARZ

Na naszych łamach wielokrotnie czytaliście teksty, które w sposób chłodny i racjonalny, choć dla sporej części odbiorców zbyt sceptyczny, odnosiły się faktu do zatrudnienia Romeo Jozaka na stanowisku pierwszego trenera Legii Warszawa.

Dariusz Mioduski chciał zwolnić Jacka Magierę i zwolnił. Takie jego prawo. Jest przecież właścicielem i prezesem. To on decyduje, buduje Legię według swojego pomysłu i ponosi za to odpowiedzialność. Teraz uznał, że pora na rekonstrukcję pionu sportowego w klubie i postawił na Romeo Jozaka, bardzo zdolnego i cenionego dyrektora sportowego z Chorwacji.

Dzisiejsza okładka Przeglądu Sportowego lekko szokuje - "Niko zdradza grzechy Legii", "wyprzedaż gwiazd, brak szacunku, złe decyzje trenerów, żal do ludzi z klubu"... Już myśleliśmy, że były napastnik postanowił zdradzić jakieś sekrety. Tymczasem w środku w sumie nic nowego i odkrywczego.

W Lidze Mistrzów Legia miała nie wyjść z własnej połowy, a tymczasem wyszła z 3. miejsca do Ligi Europy. "Wojskowi" trafili na bardzo silnych rywali i mało kto dawał im jakiekolwiek szanse na oddanie strzału na bramkę, nie mówiąc już o zdobyciu gola. Awansem przyznano Legii miano najgorszej drużyny rozgrywek, a całe zastępy "życzliwych" czekały na anty-rekordy, które mieli śrubować legioniści. Nie zawiedli się, ale stara prawda jest jednak taka, że ten się śmieje, kto się śmieje ostatni.

W prasie pojawiła się informacja, że Ivica Vrdoljak został oskarżony przez trenera Stanisława Czerczesowa o symulowanie kontuzji i w związku z tym odesłano go ze zgrupowania do Warszawy. Wydarzenie bez precedensu, bo nie sposób przywołać sytuację, by kiedykolwiek ktoś oskarżał publicznie piłkarza Legii o symulowanie kontuzji. Co więcej, nie zostało to zdementowane przez nikogo z naszych władz. Czy to oznacza koniec Chorwata w Legii?

Porażka z Piastem Gliwice nie była pierwszą wpadką podopiecznych Henninga Berga. Chociaż brak punktów na Śląsku cały czas można tłumaczyć sobie jako wypadki przy pracy, to na poczynania legionistów trudno spojrzeć bez pewnej dozy niepokoju.

Szanse Legii na zmianę decyzji UEFA lub wygraną przed Trybunałem w Lozannie uważamy za bardzo, bardzo małe. Po prostu - w dzisiejszym świecie największa niedorzeczność, czy niesprawiedliwość, która jest zapisana na kartce papieru mającej znaczenie prawne, będzie dla wszystkich sędziów jedyną podstawą do wydania wyroku. Wyroku niekorzystnego, choć niesprawiedliwego i na nic zda się powoływanie się na rezultat z boiska, ducha sportu czy honor. Taka jest dzisiejsza piłka - co do tego nie mamy żadnych wątpliwości. Co w tej patowej sytuacji mogła zrobić Legia? Podkulić ogon i nic nie zrobić, albo spróbować powalczyć, a raczej poruszyć skałę (szczególnie media) słowem HONOR.

Jak co roku, lipiec przyniósł najnowszy ranking finansowy Ekstraklasy, w którym Legia znów jest niekwestionowanym liderem. Peleton z każdym rokiem traci coraz więcej. W tej materii prezes Bogusław Leśnodorski wspierany Dariuszem Mioduskim sprawdzają się znakomicie. Podobną supremację osiągnięto wiosną na ligowych boiskach. Schody zaczają się, kiedy trzeba wyściubić nos z własnego podwórka i zmierzyć z poważniejszą piłką, dla polskich klubów definiowaną coraz częściej jako kluby z Irlandii czy Estonii.

W ostatnich latach Ekstraklasa tonie w europejskiej przeciętności. Polscy ligowcy nie wyróżniają się niczym szczególnym, nieliczni trafiają do średnich klubów zagranicznych, kilku do lepszych drużyn. Dopiero ostatnio tchnęła w nas nadzieję Legia Warszawa, zarządzana przez Bogusława Leśnodorskiego. Ma duszę, świetną organizację i marketing, rozbudowane struktury, klasowych pracowników, Akademię Piłkarską, dobre stosunki z kibicami, a przede wszystkim – wysokie aspiracje.

Start przygotowań to zawsze fajny czas. Najważniejsze stają się doniesienia transferowe. Wyczekujemy wzmocnień, a często też wypatrujemy z utęsknieniem informacji o odejściu z zespołu wszelkiej maści pokrak, gamoni, czy po prostu zawodników, którzy się u nas nie sprawdzili. W tej przerwie mamy wszystko – klub wydaje się być z głową wzmacniany, a za dobre pieniądze oddaje graczy, na których już nie liczy. Zresztą słusznie. Jest też o czym gorączkowo debatować, bo przecież najmądrzejsi już wiedzą, że Piech jest za słaby na Legię.

Odkąd pamiętam Polacy potrafią docenić cokolwiek tylko wtedy, kiedy już tego nie ma. Nie inaczej było po odejściu z Legii Jana Urbana. Kibice, którzy jeszcze za kadencji trenera uważali, że ten jak najszybciej powinien rozstać się z Legią, po jego odejściu z bólem komentowali decyzję zarządu klubu. Wśród warszawskich fanów utworzyły się dwa obozy: zwolenników Jana Urbana i sympatyków nowego szkoleniowca – Henninga Berga.

Bomba, sensacja, kompletne zaskoczenie. Informacja o tym, że biznesmen Dariusz Mioduski wraz z Prezesem Leśnodorskim postanowili wykupić Legię Warszawa, wstrząsnęła piłkarską Polską. To niespodziewane posunięcie kończy trwający prawie 10 lat okres rządów koncernu ITI w Legii. Wielkie były oczekiwania na samym początku tej drogi, zarówno właścicieli, jak i kibiców.

Dzień po przegranym meczu Pucharu Polski z Górnikiem Zabrze klub informuje, że trenerem Legii przestał być Jan Urban. Po chwili znamy nazwisko następcy, to namaszczony przez samego Sir Alexa Fergusona były podopieczny i stukrotny reprezentant Norwegii Henning Berg. Pół roku przed kolejną batalią o Europę prezes Bogusław Leśnodorski idzie na całość, sprowadzając będącego w zasięgu finansowym klubu trenera z zagranicy. O dorobku trenerskim Skandynawa napisano wszystko, czyli właściwie nic, bo tyle osiągnął w dotychczasowej karierze.

Przeglądając jakiekolwiek artykuły sportowe podsumowujące rundę jesienną, nie sposób nie natknąć się na informacje o tym jak bardzo w oczach Europy skompromitowała się Legia i w jak fatalnym jest stanie. I choć sam byłem zły na piłkarzy, to coraz bardziej bezpodstawna krytyka skłoniła mnie do napisania pierwszego tekstu, który nie wylewałby kubła pomyj na głowę "wojskowych".

Wojewoda mazowiecki już kilka dni przed meczem z Ruchem Chorzów odgrażał się, że kibice mecz przy Łazienkowskiej będą mogli obejrzeć co najwyżej przed telewizorem. I choć byłem przekonany, że na groźbach się zaczęło i na groźbach się skończy, to Jacek Kozłowski przeszedł (co w jego przypadku jest niesamowitą rzadkością) od słów do czynów i zdecydował, że 4 grudnia bramki stadionu Legii pozostaną zamknięte.

Trzy mecze Legii w Lidze Europy, 0 punktów, 0 bramek. Zaczęło się. Pismolstwo wzięło się za szukanie winnych. Bo przecież zawsze ktoś musi być winny. Padło zatem na Wojtka Skabę i trenera Jana Urbana, a gdzieś tam na peryferiach dziennikarstwa obrywa jeszcze prezes Bogusław Leśnodorski.

Po meczu Legii w Bukareszcie przez media przetoczyła się lawina dyskusji. Masa tzw. ekspertów, komentatorów, a także zwykłych kibiców narzekała na poziom gry „wojskowych”. Jeżeli jest się koneserem futbolu i z zapartym tchem śledzi się ligi zagraniczne, Ligę Mistrzów, tudzież finały Euro czy Mistrzostw Świata, to rzeczywiście porównanie wczorajszego meczu wypada słabo. Ale trzeba wziąć pod uwagę, że nasza reprezentacja zajmuje 72 miejsce w rankingu FIFA, a Legia bodajże 126 w rankingu klubów UEFA.

Ostatnio w mediach pojawiły się informacje o tym, że latem Vrdoljak i Ljuboja prawdopodobnie odejdą z Legii, i nie są one wyssane z palca. Sprawa jest bulwersująca, bo klub lekką ręką pozbędzie się najdroższego w swojej historii i zarazem kluczowego dla równowagi zespołu zawodnika, a także najlepszego strzelca, największej gwiazdy. Oczywiście w imię oszczędności. Głównym rozgrywającym jest tu ulubieniec kibiców, prezes Leśnodorski, który wydaje się nie rozumieć prostych futbolowych spraw.

W piątek zaczął się nowy sezon przy Łazienkowskiej - odbyła się prezentacja drużyny, która potem zagrała sparing przeciwko Żalgirisowi Wilno. Sponsorem tego, co zobaczyliśmy była pierwsza sylaba nazwy naszego rywala. I to absolutnie we wszystkich aspektach imprezy masowej, w której uczestniczyliśmy.

Ciekawy komentarz na temat obecnej sytuacji Legii zamieścił portal weszlo.com. Zapraszamy do lektury: Legia skupia się na Pucharze Polski - taką informację przekazał trener Maciej Skorża oraz kilku piłkarzy. Teraz najgorsze, co mogłoby warszawski klub spotkać, to faktyczne zdobycie tego trofeum. Już widzimy tę rundę honorową, te chóralne śpiewy, te szampany, uśmiechnięte twarze, wszechobecne zadowolenie...

Stare przysłowie mówi, że każdy kij ma dwa końce. Inne znów zapewnia, że każdy twój uczynek w końcu do ciebie wróci. Brutalnie o tej prawdzie przekonał się zarząd KP Legia Warszawa, negocjując warunki korzystania z nowego stadionu. W wydanym oświadczeniu władze stołecznego klubu skarżą się, że "samorządowcy mówili w trakcie rozmów o Legii jak o przedsiębiorstwie, postrzegając Klub jak przedsięwzięcie czysto komercyjne, finansowane przez prywatną firmę". Zapominają tylko kto pierwszy zaczął lansować taki wizerunek klubu z Łazienkowskiej.