#PIOTR ROCKI

Maciej Iwański (Legia Warszawa): Ile jeszcze będę czekał na powołanie do reprezentacji? Argumenty zostawiam na boisku i to jest moja jedyna odpowiedź. Póki co cierpliwie czekam na swoją szansę. Uważam, że dobrze zagraliśmy jako drużyna. Całym zespołem atakowaliśmy już na jego własnej połowie. Stosowaliśmy pressing. I sądzę, że nie ryzykuję stwierdzeniem, iż cały mecz był pod nasze dyktando. Atmosfera? Taki doping nas niesie! Gdy się słyszy kibiców i jest taka atmosfera, to dodatkowe siły z nas wychodzą.

Legia zagrała w Bełchatowie bardzo przeciętne spotkanie. Co się stało? Piotr Rocki: Czy przeciętny to mógłbym się spierać. Na pewno brakowało nam sytuacji. Pierwsza połowa obfitowała w akcje zarówno nasze i Bełchatowa, gra cały czas była otwarta. Na nasze nieszczęście PGE GKS wykorzystał swoją sytuację ze stałego fragmentu gry i Łukasz Garguła został bohaterem meczu. Podsumowując mieliśmy swoje okazje po błędach przeciwników i wielka szkoda, że ich nie wykorzystaliśmy. Mecz mógł skończyć się zupełnie inaczej. Chcieliście chyba za wszelką ceną zmazać "plamę" po porażce z Polonią Bytom? - W Bytomiu zagraliśmy bardzo ciężkie spotkanie. Rafał Grzyb na pewno strzelił bramkę swojego życia, która nie ukrywajmy, że nam się także bardzo podobała. Co więcej to trafienie będzie się liczyło w przeróżnych statystykach, bo takie oglądamy. Po tamtej porażce myśleliśmy, że w Bełchatowie zagramy dobry mecz, ale niestety rzut wolny w wykonaniu Garguły okazał się dla nas końcem marzeń o komplecie punktów. Trzynaste w historii spotkanie PGE GKS z Legią, 13. kolejka Ekstraklasy. Czy przysłowiowa "trzynastka" będzie was teraz prześladować? - Myślę, że nie. Jesteśmy profesjonalistami i mamy za silną kadrę żeby wierzyć w przesądy. W najbliższym meczu chcemy to udowodnić, a jeżeli chcemy walczyć o czołówkę to musimy wygrywać. Pierwsza i druga wpadka nie są jeszcze tragedią. Mamy cztery punkty straty do lidera. Czy to dużo czy to mało, to musimy wziąć się w garść. Pokażemy jeszcze, że był to tylko wypadek przy pracy. Takesure Chinyama nie wykorzystał swoich sytuacji, a było blisko... - Chinyama to bardzo dobry zawodnik i szkoda, że nie udało mu się trafić do siatki Bełchatowa… Już od kilku lat pod koniec rundy jesiennej Legia odnosi porażki w meczach, które powinna spokojnie wygrywać. Co się dzieje? - Na pewno nie można mówić o żadnym kryzysie. W Bełchatowie był bardzo ciężki teren. Mieliśmy kilka sytuacji i zabrakło tylko wykończenia. Dobra obrona gospodarzy i szybkie kontry pozwoliły dowieźć im korzystny wynik do końca. Jadąc do Bełchatowa braliście pod uwagę, że przegracie w tak łatwy sposób? - Graliśmy chyba troszkę za bardzo z tyłu, a stracona bramka podcięła nam skrzydła. Przyjechaliśmy tutaj powalczyć o zwycięstwo, ale wiedzieliśmy, że PGE GKS jest na fali, musimy się z nimi liczyć i w najgorszym wypadku możemy nie zrealizować swojego celu. Bardzo miło gra się chyba przy takim dopingu jaki zafundowali wam warszawscy kibice. - Tak oczywiście. Należy jednak pamiętać, że w piłce oprócz bramek, czyli skuteczności liczy się też gra dla oka, której dzisiaj raczej nie zabrakło. W przerwie spotkania trener Jan Urban użył mocnych argumentów czy raczej rozmawiał z zespołem w psychologiczny sposób? - Mnie w przerwie nie było w szatni, ale widać było, że tchnął w zespół nowe siły, była determinacja i walka. Rozmawiał Amadeusz Makosch

Pod koniec sierpnia przedstawiliśmy ocenę letnich transferów Legii. Minęły ponad dwa miesiące, podczas których piłkarze rozegrali kilkanaście meczów. Nowi zawodnicy mieli więc okazję do pokazania na co ich stać. A my dostaliśmy dużą porcję materiału pozwalającego wyrobić sobie zdanie o ich postawie na boisku. Poniżej przedstawiamy subiektywną ocenę letnich transferów Legii vol. 2.

Bartłomiej Grzelak: Wynik nie jest dla nas dobry. Przyjechaliśmy po wygraną i trzy punkty. W drodze po tytuł mistrza Polski takie wpadki nie powinny się przytrafiać. Tym bardziej, że we wcześniejszych spotkaniach graliśmy dobrze. Co prawda z Lechem Poznań nie osiągnęliśmy dobrego wyniku, ale byliśmy lepsi. Do Łodzi jechaliśmy więc po pełną pulę. Boisko zweryfikowało jednak nasze plany. Zawiodła nasza skuteczność, bo okazji do strzelenie bramek nam nie zabrakło.

"Nie mam zamiaru ustępować kolegom w walce o miejsce w pierwszym składzie, choć mam trochę za dużo strat. Mam nadzieję, że to wszystko kwestia jednego, drugiego czy trzeciego udanego spotkania. Chodzi o to, by poczuć atmosferę gry w pierwszym składzie. Broni na pewno nie składam" - mówi strzelec pierwszego gola we wczorajszym meczu z Polonią, Piotr Rocki.

Marcin Smoliński: Bramki zdobyte przeze mnie i „Rocky'ego” na pewno cieszą. Zresztą mówiłem dziś Piotrkowi, że strzeli „pod ladę”, czyli pod poprzeczkę i tak się faktycznie stało. Wygrana 4-0 na pewno cieszy, bo jakby nie patrzeć są to derby. Pierwszego spotkania nie uznali karząc walkowerem, a i tak w dwumeczu okazaliśmy się lepsi. Można powiedzieć, że mam patent na Polonię. Trzeci mecz z rywalem zza miedzy i trzeci raz wpisałem się na listę strzelców. To cieszy, bo na pewno są to dodatkowe emocje dla kibiców i samych zawodników.

W dzisiejszym meczu z Jagiellonią Legia wystąpi w innym składzie niż w ostatnim meczu ligowym z Lechem. Jan Urban nie będzie miał do dyspozycji Jana Muchy, Rogera Guerreiro i Jakuba Wawrzyniaka - ta trójka pojechała na zgrupowania kadry. Ze względu na dwie żółte kartki w dotychczasowych meczach PE, do Białegostoku nie pojechał Piotr Rocki. W meczowej 18 znaleźli się natomiast dobrze spisujący się ostatnio w Młodej Legii Marcin Smoliński oraz powracający po kontuzji Tito.

Piotr Rocki: Zagraliśmy kolejny dobry mecz i to jest najważniejsze. Rywalizacja z ŁKS-em była taką lekcją poglądową i pozwoliła nam na przetestowanie kilku wariantów gry. Ważna była także wygrana, bo na Polonii straciliśmy dwa punkty. Zagraliśmy pressingiem i na boisku zostawiliśmy trochę zdrowia. Opłaciło się nam to, bo szybko strzelone gole pozwoliły kontrolować przebieg gry. Mogliśmy dołożyć kolejne trafienia, ale i tak cieszymy się, że skuteczność wróciła. Co kopnęliśmy to wpadało. Zagraliśmy do końca, a teraz czekają nas dwa dni wolnego. Taka mała nagroda dla nas.

Piotr Rocki: Co powiem o zachowaniu kibiców Polonii? Czas płynie nieubłaganie i ludzie się zmieniają. Nie będę jednak ukrywał, że dzisiejsze okrzyki nieco mnie zaskoczyły. Nic nie mogę jednak na to poradzić. Kibice przyszli na stadion chyba po to, żeby wesprzeć swoją drużynę. Jednak gdy zajęli się moją osobą, natychmiast stracili bramkę. To jest dla nich kara i nauczka na przyszłość. Lepiej niech zajmą się swoją drużyną, a nie obrażaniem byłego piłkarza. Zresztą na trybunach była garstka widzów. Gdyby ująć to statystycznie, to więcej fanów pojawiało się na meczach w Grodzisku Wielkopolskim. W ogóle trudno nazwać kibicami ludzi, którzy po straconej bramce obrażają własny zespół.

Już za kilkanaście godzin na obiekcie przy ulicy Konwiktorskiej dojdzie do kolejnego spotkania Polonii z Legią w obecnym sezonie. W kolejce rozpoczynającej rozgrywki padł remis 2-2. Teraz stawką są punkty w Pucharze Ekstraklasy. Ze względu na nieco niższą rangę rywalizacji, trener Jan Urban zdecydował się postawić na 17 zawodników, którzy zwykle niewiele grają. Wśród nich znalazł się również Piotr Rocki. - Nie ma podziału na skład pierwszy i rezerwowy. W kadrze jest dwudziestu kilku zawodników i wszyscy są do dyspozycji trenera, ale ja jestem pewien, że zagram w tym meczu - powiedział Piotr Rocki.

O północy w niedzielę zamknięte zostanie okienko transferowe. Na ewentualne sprowadzenie nowych piłkarzy Mirosław Trzeciak ma więc coraz mniej czasu. Jednak dyrektor ds. sportowych Legii latem i tak nie próżnował. Na Łazienkowskiej pojawiło się kilku nowych piłkarzy. Nie można jednak powiedzieć, że po ich pozyskaniu gra "wojskowych" stała się zdecydowanie lepsza. Poniżej przedstawiamy subiektywną ocenę letnich transferów Legii.

Spotkania derbowe wywołują szczególną motywację nie tylko wśród kibiców, ale także i wśród piłkarzy. Tym bardziej, gdy wcześniej grali po drugiej stronie barykady. W piątkowy wieczór w takiej sytuacji znaleźli się Piotr Rocki i Tomasz Kiełbowicz. Obydwaj w przeszłości reprezentowali barwy Polonii Warszawa. Lupa LL! została więc skierowana na "Rockiego" i "Kiełbika".

Maciej Iwański: W pierwszej połowie zagraliśmy słabo. Szybko strzeliliśmy bramkę i chyba uwierzyliśmy, że jest już po meczu. A na takie myślenie nie może być miejsca. Powinniśmy spokojnie się cofnąć i kontrować Polonię. Ale to wcale tak nie wyglądało. Zamiast utrzymywać się przy piłce, biegaliśmy za nią i rywale nas wypunktowali. Okazało się, że musieliśmy przegrywać, żeby się obudzić. To nie pierwszy taki przypadek. Na Białorusi też dopiero po straconej bramce wzięliśmy się do roboty. Musimy się koncentrować od pierwszych minut gry, bo inaczej nie wygląda to za dobrze. W meczu z Polonią zagraliśmy słabo pod względem taktycznym. Były też zbyt duże odległości pomiędzy poszczególnymi formacjami.

Piotr Rocki otrzymał największą ilość głosów w wyborach najlepszego legionisty lipca. Popularny "Rocky" zdobył 613 głosów. Drugie miejsce przyznaliście Maciejowi Iwańskiemu, a trzecie Sebastianowi Szałachowskiemu. W sumie oddaliście 2188 głosów. Poniżej klasyfikacja lipcowa:

"Nasza siła rażenia nie wygląda najlepiej. Zobaczymy jak wybrniemy z tego problemu" - narzekał przed rewanżowym meczem z FK Homel Jan Urban. Okazało się jednak, że na Białorusi "wojskowi" potrafili cztery razy pokonać bramkarza gospodarzy. Wątpliwości trenera legionistów skłoniły nas do uważnego przyjrzenia się grze napastników Legii. Tyle, że szkoleniowiec do gry w ofensywie wcale nie posłał napastników.

Przyjście Piotra Rockiego do Legii wywołało burzę wśród kibiców. Po niedzielnym meczu z Wisłą Kraków "Rocky" wrócił do łask fanów i może skoncentrować się na grze. A jego ambicje są niemałe. "Naszym celem jest mistrzostwo. Ale mamy potencjał by walczyć na wszystkich frontach. Musimy tylko zgrać się jako drużyna i wtedy będzie dobrze. Naszą grą chcemy dać dużą radość naszym kibicom" - nie kryje Rocki.

Powiedziałeś niedawno, że nawet lubisz, gdy kibice wyzywają cię od łysych ch..., bo to cię mobilizuje do lepszej gry. Ostro... Piotr Rocki: To prawda. Nieraz bluzgali na mnie z trybun, a ja, na przekór, grałem wtedy jeszcze lepiej. Bo nie jestem z takich, którzy pękają, jak tylko coś im nie idzie. Niektórzy piłkarze mają bajeczną technikę, świetny strzał i w ogóle wszystko mają świetne, ale wystarczy, że pięć tysięcy kibiców rywala ryknie coś przeciw nim i już są ugotowani. Najlepiej wtedy nie wychodziliby z domu przez wiele dni. Ja jestem charakterny i czegoś takiego się nie boję. Ale dobrze, że pogodziłem się z kibicami Legii, bo ta sytuacja była nieprzyjemna dla obu stron. W pogodzeniu z fanami pomógł ci ten piękny gol na 2:1. Wojciech Kowalczyk powiedział, że od czasów Deyny nikt takiego gola dla Legii nie strzelił. Mierzyłeś czy ci zeszło? - Lubię strzelać takie gole. Opłaciło się to, że przed tym meczem zostałem po treningu z Kubą Wawrzyniakiem i ćwiczyliśmy takie wrzutki i strzały z boku pola karnego. Kątem oka zobaczyłem, że bramkarz Wisły wyszedł z bramki, a dwóch naszych piłkarzy wbiega w pole karne. Podciąłem więc piłkę tak, żeby przelobowała Juszczyka i żeby ktoś ewentualnie dobił ją do siatki. Ale... sama wpadła (śmiech). Przed meczem doszło do spięcia z kibicami Legii. - Na rozgrzewce dostałem od nich kilka jobów, ale starałem się nie wymiękać. Najpierw były wyzwiska, jednak potem krzyknęli: "Podejdź, przeproś, wybaczymy". No to podszedłem. Podniosłem rękę na przeprosiny i usłyszałem pierwsze oklaski. To było miłe i potrzebne obu stronom. Załatwiliśmy to po męsku. Nikt nie został poniżony. W konflikcie z kibicami Wojciech Kowalczyk, legenda Legii, stanął po twojej stronie. To rzeczywiście kumpel z podwórka? - Obaj wychowaliśmy się na warszawskim Bródnie, mieszkaliśmy kilkanaście bloków od siebie. Trochę graliśmy nawet razem, ale potem "Kowal" trafił do pierwszego zespołu Legii, a ja do Polonii. Zresztą do Legii przymierzałem się potem raz jeszcze, ale znów nie wyszło. Dopiero za trzecim razem się udało. W meczu z Wisłą grałeś bardzo ostro. Mówią nawet, że za ostro. - Dla swojego zespołu byłbym w stanie zagryźć. Walczak jestem i tyle. Nie odstawię ani ręki, ani głowy. A Legia będzie grać coraz lepiej. I mamy dużą ochotę odebrać Wiśle tytuł.

Przyjście do Legii Piotra Rockiego wzbudziło wiele kontrowersji. Jedni wytykali mu jego wiek, inni przypominali gest eLki skierowanej w dół, gdy występował jeszcze w barwach Dyskobolii. Podczas meczu z FK Homel część warszawskiej publiczności gwizdała na Rockiego, gdy ten wchodził na plac gry. Jeszcze ostrzej fani potraktowali piłkarza w Ostrowcu, gdzie przed meczem piłkarz usłyszał parę wulgarnych okrzyków. Na szczęście obie strony wszystko sobie wyjaśniły - piłkarz przeprosił i fani Legii wybaczyli Rockiemu jego dawny gest. "Faktycznie, na rozgrzewce dostałem parę jobów. To mnie zmotywowało do lepszej koncentracji w czasie meczu." - nie ukrywał po meczu strzelec zwycięskiej bramki w meczu z Wisłą.

Jan Mucha: Cieszę się, że znów pokonaliśmy Wisłę i wygraliśmy. Superpucharu jeszcze nie miałem na swoim koncie, a teraz jest i to trofeum. Gra się przecież dla zwycięstw i pucharów, które zapisują się w historii klubu. Co do meczu to nie było za łatwo. Wisła nastawiła się na kontrataki, a każdemu zespołowi gra się trudni, gdy dwie drużyny są na jednej połowie boiska. To jednak my mięliśmy przewagę i stworzyliśmy więcej dogodnych okazji. Wisła oprócz strzelenia gola, nic więcej nie pokazała. Wygraliśmy więc zasłużenie.

Trzech nowych piłkarzy Legii pojawiło się w czwartek po raz pierwszy na boisku w oficjalnym meczu. Debiuty w barwach stołecznego klubu zaliczyli: Piotr Rocki, Maciej Iwański i Mikel Arruabarrena. Żaden z nich niczym szczególnym się nie wyróżnił. Ich gra nie pomogła też legionistom w wywalczeniu choćby niewielkiej zaliczki przed rewanżowym spotkaniem.

Piotr Rocki: Sytuacje w meczu dziś były. Zabrakło jednak tego co w piłce najważniejsze, czyli bramek. Przynajmniej trzy akcje powinny zakończyć się golami dla nas. Byliśmy przecież drużyną przeważającą, ale trochę nam zabrakło do szczęścia. Jestem jednak spokojny, bo widać poprawę w naszej grze. Zaangażowania nie można nam odmówić. Biegaliśmy do ostatniej minuty i wyglądaliśmy całkiem nieźle. Jeden gol odmieniłby losy meczu. Rywale musieliby wtedy się otworzyć i byłaby inna gra. A tak Homel nastawił się na zamurowanie własnej bramki.