#FELIETON

Psychoterapeuta Jed Diamond wypisał kiedyś 5 faz miłości: zakochanie, stawanie się parą, rozczarowanie, budowanie prawdziwej i trwałej miłości, wykorzystanie mocy obojga dla zmiany świata. Nasz związek z Ekstraklasą już dawno zatrzymał się na trzeciej i chyba wszyscy przestaliśmy się łudzić, że kiedykolwiek ruszy naprzód. Świata raczej nie zmienimy, ale możemy Was zaprosić na podsumowanie 22. kolejki zmagań ligi, w której sytuacja zmienia się z dnia na dzień.

Z Ekstraklasą tak to już bywa, że najbardziej podoba nam się wtedy, kiedy akurat nie gra. Czekaliśmy na nią jak na prezenty gwiazdkowe, a dostaliśmy parę dziurawych skarpet. W dziurawych skarpetach da się jednak chodzić – zapraszamy zatem na krótką przebieżkę po 21. kolejce zmagań naszych elitarnych rozgrywek.

Rok 2016 spełnił wszystkie nasze sny. Podwójna korona na stulecie, do tego awans do Ligi Mistrzów. Inne kluby, nie tylko z Polski, mogą tylko pomarzyć o równie doniosłym uczczenia najważniejszej z rocznic. My to przeżyliśmy, możemy być dumni z klubu i drużyny.

Dziś pierwszy dzień Świąt. Życzymy sobie, by były wesołe, spokojne i zdrowe. Kierujemy je do rodziny, przyjaciół, znajomych. A czego można życzyć legionistom: trenerom, piłkarzom, kibicom, prezesom? Z pewnością szczęścia. Czego jeszcze?

Wszystko co dobre szybko się kończy. Może Ekstraklasa jakoś szczególnie dobra nie jest, może nawet nie jest dobra wcale, ale to nasze narodowe dziecko, a każdy rodzic swoją pociechę kocha, również jeśli jest nieco upośledzona. Zapraszamy zatem na podsumowanie ostatniej w tym roku kolejki zmagań tej nie do końca zdrowej ligi.

Teksty z tego cyklu powstają z reguły jeszcze przed niedzielą. Tym razem czułem, że trzeba z nim poczekać do zakończenia meczu przeciwko Górnikowi Łęczna. Felieton bowiem już od tygodnia zamierzałem poświęcić Nemanji Nikoliciowi, który odchodzi z Legii. Byłem wręcz przekonany nasz najlepszy strzelec w królewskim stylu pożegna się z Warszawą. Warto było zaczekać. Król znowu udowodnił swoją wielkość.

Zapewne znane jest Wam uczucie, kiedy zadowoleni ze swojej pracy chcecie iść spać, a tu nagle okazuje się, że o czymś zapomnieliście i czeka Was jeszcze kilka godzin roboty. Nie inaczej jest z Ekstraklasą, bo chociaż wszyscy chcielibyśmy zaszyć się już w rodzinnej atmosferze domowych pieleszy, 19 kolejek to wciąż za mało i musimy dobić do 20. Zapraszamy zatem na wspólne dobijanie się podsumowaniem przedostatnich meczów rundy jesiennej.

Legia Warszawa uczciła swe stulecie w najlepszy z możliwych sposobów. W 2016 r. zgarnęła wszystko, czym była zainteresowana i czego mogła dosięgnąć. Zarobiła pieniądze dotychczas niewidziane w polskiej piłce. Nie pomylę się, jeśli stwierdzę, że jubileuszowy rok był jednym z najlepszych w historii klubu, a na pewno najwspanialszym w XXI wieku.

W Lidze Mistrzów Legia miała nie wyjść z własnej połowy, a tymczasem wyszła z 3. miejsca do Ligi Europy. "Wojskowi" trafili na bardzo silnych rywali i mało kto dawał im jakiekolwiek szanse na oddanie strzału na bramkę, nie mówiąc już o zdobyciu gola. Awansem przyznano Legii miano najgorszej drużyny rozgrywek, a całe zastępy "życzliwych" czekały na anty-rekordy, które mieli śrubować legioniści. Nie zawiedli się, ale stara prawda jest jednak taka, że ten się śmieje, kto się śmieje ostatni.

Kiedy świat podnieca się El Clasico, czy innymi bitwami o Anglię, my ubieramy się ciepło i ruszamy na podbój naszych ligowych aren, na których my walczymy z pogodą, a piłkarze z własnymi nogami. Zapraszamy zatem na podsumowanie 18. kolejki zmagań tylko dla najbardziej walecznych.

Wszyscy go uprawialiśmy, nawet jeśli mowa o rywalizacji w brydża. Wszyscy wygrywaliśmy, nawet jeśli na co dzień przyzwyczailiśmy się do porażek. Wszyscy wreszcie przegrywaliśmy, nawet jeśli byliśmy w czymś najlepsi. Nie urodził się przecież taki, który by w końcu nie przegrał. W końcu to sport. Forma aktywności fizycznej.

Ostatnio Steeven Langil ponad granie w piłkę zaczął przedkładać rozmaite balety. My, kibice Ekstraklasy, doskonale jednak rozumiemy tę postawę. Naszą ligę na trzeźwo ciężko jest oglądać, a co dopiero występować w niej. Zapraszamy zatem na podsumowanie 17. kolejki zmagań najbardziej wymagających rozgrywek w tej części Wszechświata.

„Bo tylko wiarygodny jest artysta głodny” recytował Kazimierz Staszewski w piosence „Las maquinas de la muerte”. Tak samo jest z piłkarzami i kibicami. Ci z Legii mieli prawo czuć się syci po owocnych ostatnich latach. 3 tytuły, 3 puchary, wygrana faza grupowa Ligi Europy, awans do Ligi Mistrzów, czyli spełnienie marzeń. To miało przełożenie na wyniki. Teraz jednak legioniści znów są głodni. Głodni gry i kolejnych zwycięstw.

W ostatnich tygodniach w drużynie Legii możemy zaobserwować zjawisko, do którego trudno się przyzwyczaić. Przywykliśmy bowiem, że legioniści, choć stanowili najlepszą sportowo ekipę w Polsce, są tylko kolegami z pracy, którzy wspólnie mogą celebrować najwyżej zdobywanie kolejnych tytułów. Słyszało się też o tzw. grupie tortowej i podziałach panujących w szatni.

Właśnie dobiegła końca runda jesienna, mimo że jesień jeszcze wcale się nie skończyła, a już za dwa tygodnie (jeszcze późniejszej jesieni) zacznie się runda wiosenna. Ma to mniej więcej tyle samo sensu ile całe nasze umiłowane rozgrywki. Zapraszamy na podsumowanie 15. kolejki ligi, do której dostosować muszą się nawet pory roku.

„Gdyby nie słupek, gdyby nie poprzeczka” śpiewał, jak wszyscy wiecie, Kazimierz Staszewski. Tym razem jednak nie o takiej poprzeczce będzie mowa. Chodzi mianowicie o tę, którą zawiesił sobie trener Jacek Magiera. I to możliwe, że nie do końca świadomie. Na pewno jednak świadom jest celów, jakie ma osiągnąć. Nikt mu zresztą ich nie stawiał. Jest legionistą, sam wie najlepiej po co tu pracuje.

61 862 – dokładnie tyle osób odwiedziło w minionej kolejce stadiony Ekstraklasy. Oczywiście złośliwy mógłby powiedzieć, że jest to frekwencja typowa dla jednego brytyjskiego meczu. Owszem, jednak Ekstraklasa jest ligą dla prawdziwych koneserów piłkarskich, którzy ponad przeżycia kultury masowej stawiają kameralne obcowanie z najwspanialszą odsłoną futbolu. Zapraszamy więc na podsumowanie zmagań creme de la creme światowej piłki nożnej.

W Premier League różnica między pierwszą a ostatnią drużyną wynosi 18 punktów. To oczywiście amatorszczyzna, bo w poważnych ligach – jaką naturalnie jest Ekstraklasa – w jednej kolejce możesz zamykać stawkę, a w drugiej wygodnie rozsiąść się w grupie mistrzowskiej. Zapraszamy na kolejne podsumowanie zmagań najbardziej wyrównanych rozgrywek w tej części Wszechświata.

Parę lat temu w rozmowie z nami Piotr Kędzierski „Kędzior” powiedział, że piłka nożna jest rock`n`rollem. Trzeba zagrać przed publicznością, dać z siebie wszystko i każdym występem przekonywać widzów, że warto ponownie przyjść na stadion. Jeśli tak przyjąć, to Jakub Rzeźniczak z pewnością nie jest rock`n`rollowcem.

Mój kolega powiada, że zadowolony jest dopiero po meczach Legii, w których wygrywa ona przynajmniej 3-0. No bo tak, tłumaczy, przyjeżdża ktoś, my go raz, drugi, trzeci i to jest minimum przyzwoitości. Idąc tym tropem „Wojskowi” przeciwko Lechii zagrali wreszcie normalnie. W dużej mierze dlatego, że w drużynie zapanowała długo oczekiwana normalność.

Z Ekstraklasą jest jak ze spożywaniem alkoholu – początkowo smakujemy tylko trochę, potem zwiększamy sobie dawki, aż prędzej czy później mamy ochotę zwymiotować. Naturalnie w tym przypadku nie sączymy whiskey czy tequili – to raczej zwyczajny polski samogon. Zapraszamy zatem na podsumowanie 11. kolejki ligi dla ludzi o naprawdę mocnych głowach.

Skończyło się lato, a wraz z nim odszedł trener na lata, jakim miał być pan Hasi. Po jego śmieszno-strasznym okresie rządów pozostały zgliszcza. Drużyna na trzecim od końca miejscu w tabeli, klęska w Lidze Mistrzów 0-6, rozbita szatnia i zgniła atmosfera w klubie, to tylko wycinek bałaganu po Albańczyku, który sprzątał będzie trener Jacek Magiera. Nim jednak „Magic” obejmie stery w Legii warto się zastanowić, kto odpowiada za zaistniałą sytuację.

W życiu każdego mężczyzny przychodzi moment, w którym jego kobieta chce zabrać go do kina na beznadziejny film. Panowie idźcie śmiało, jeśli regularnie oglądacie Ekstraklasę, to gorszego widowiska raczej nie będziecie mogli uświadczyć. Zapraszamy zatem na podsumowanie 9. kolejki ekstraklasowej opery mydlanej.

Oglądanie Ekstraklasy jest jak urlop w listopadzie – niby przyjemność, ale zawsze wątpliwa. Ten sezon póki co nie jest dla nas listopadowymi wczasami, a raczej wypoczynkiem gdzieś na Syberii. Zapraszamy zatem na podsumowanie 8. kolejki zmagań najbardziej zimnej i nieprzyjaznej ligi na świecie.

Przez całe lato zachowywałem spokój. Choć z rezerwą podchodziłem do nowego trenera i jego pomysłów na grę oraz skład Legii, a z niepokojem do jego zachowania i sytuacji w drużynie, powstrzymywałem się od krytyki. Rozumiałem prośby płynące z klubu o zachowanie spokoju, o czas dla Hasiego. Moim zdaniem powinniśmy ufać rządzącym Legią, bo wynikami osiąganymi w ostatnich latach sobie na to zasłużyli. Tyle tylko, że nie może być to zaufanie bezgraniczne. Rządzący Legią powinni o tym wiedzieć.

Rok 2016, w którym obchodzimy setną rocznicę powstania Legii już teraz można uznać za jeden z najbardziej udanych w historii klubu. Wystarczy powiedzieć: podwójna korona i awans do Ligi Mistrzów. Czyż mogliśmy spodziewać się takiego prezentu z okazji wspaniałych urodzin klubu? Tyle tylko, że mam wrażenie, że nie jest on doceniany, a do momentu wylosowania rywali w grupie traktowany był jak para kolejnych skarpet pod choinkę.

Są w życiu rzeczy, które łatwo jest przewidzieć, są takie, których nie jesteśmy pewni, są i takie, jakich nie da się zrozumieć prawie wcale, wreszcie są również wyniki w Ekstraklasie. Zapraszamy zatem na podsumowanie 7. kolejki zmagań najbardziej zaskakującej ligi w kosmosie.

Nie było jeszcze kolejki, w której Ekstraklasa nie ucieszyłaby naszych oczu zjawiskami, jakie w każdej normalnej lidze uchodziłyby za paranormalne. Jednak na stadionach pomiędzy Odrą a Bugiem piłkarze łamią kolejne zasady rządzące całym piłkarskim światem. Zapraszamy zatem na podsumowanie 6. kolejki najbardziej metafizycznej ligi na świecie.

Miniony tydzień wyraźnie pokazał, jak wielki problem z Legią mają kibice innych klubów w Polsce. Ba, nie tylko kibice, ale i niektórzy dziennikarze. Fani z Poznania, ze Śląska, Gdańska, czy Krakowa z całych sił ściskali kciuki za zespół, o którym nigdy wcześniej nie słyszeli. To zaś doprowadziło do reakcji oburzonych takim podejściem i szermowania argumentami o dobru polskiej piłki.

Z Ekstraklasą jest jak z alkoholem – najpierw obiecujemy sobie, że to ostatni raz, robi nam się niedobrze od samego patrzenia, ale z czasem i tak dochodzimy do wniosku, że jedna mała kolejka jeszcze nigdy nikomu nie zaszkodziła. Zapraszamy zatem na podsumowanie 5. kolejki, która mimo wszystko zaszkodziła nam wszystkim.