#MACIEJ IWAŃSKI

Maciej Iwański: Wiadomo w jakim okresie przygotowań jesteśmy. Ostatnio trenowaliśmy bardzo ciężko, trener nie odpuścił nam nawet jednego treningu. Okazało się, że na cztery treningi na trzech mamy prawo czuć się zmęczeni, a w dobra dyspozycja ma przyjść na czwarty. Ten czwarty wypadł na dzisiejszy mecz. Szkoda tylko, że nie wygraliśmy wyżej, bo mieliśmy do tego okazje. Jestem bardzo zadowolony z tego, że wygraliśmy. To, że zwycięski gol padł po moim dośrodkowaniu jest też ważne, ale w końcu po to tu jestem. Zawsze wykonywałem rzuty wolne i dobrze, że to wreszcie wychodzi. Gdy przychodziłem do Legii, te rzuty wolne nie były jeszcze właściwie dogrywane, synchronizowane z kolegami. Teraz, gdy lepiej rozumiem się z partnerami zdecydowanie łatwiej o bramki.

Koniec roku to czas podsumowań. Tydzień temu informowaliśmy, iż trzech legionistów zostało wybranych do jedenastki rundy jesiennej. Teraz przyszedł czas na krajowy top, czyli najlepszych polskich zawodników grających zarówno w kraju, jak i w klubach zagranicznych. Także i tym razem znalazło się miejsce dla piłkarzy z Łazienkowskiej.

Gala tygodnika "Piłka Nożna" przeszła już do historii. Teraz sześciu dziennikarzy wspomnianego periodyku dokonało wyboru jedenastki rundy jesiennej. W gronie najlepszych jesieni, tak jak przed rokiem, znalazło się trzech legionistów - Jan Mucha, Jakub Wawrzyniak oraz Inaki Astiz. W ekipie dublerów na środku pomocy doceniono Macieja Iwańskiego, a w ataku Takesure'a Chinyamę.

Po raz czwarty w tej rundzie najlepszym legionistą miesiąca wybraliście Macieja Iwańskiego. Pomocnik stołecznej drużyny zdobył w listopadzie 1542 głosy. Drugie miejsce przypadło najskuteczniejszemu piłkarzowi Legii Takesure Chinyamie - 1109 głosów, a trzecie zajął Jan Mucha - 864. głosy. W sumie oddaliście 6013 głosów.

"Ciągle odpowiadam ostatnio na pytania o kadrze. I co ja mogę więcej dodać? Pozostało mi tylko starać się udowadniać swoją wartość. Mówiłem już wielokrotnie: argumenty pozostawiam na boisku" - powiedział Maciej Iwański, który cały czas czeka na powołanie od Leo Beenhakkera. A jak sam zainteresowany twierdzi, jeszcze wszystkiego na murawie nie pokazał. Czytaj wywiad

Najlepszym pomocnikiem rundy jesiennej w polskiej lidze był... Maciej Iwański: Było kilku niezłych. Podobała mi się gra Semira Stilicia. Ciągnął Lecha zarówno w lidze, jak i Pucharze UEFA. Szybko zadomowił się w Polsce. A Pan jak zadomowił się w Legii? A dziękuję, bardzo dobrze. Sam jestem nawet zaskoczony, że tak szybko. Zresztą nie tylko ja. Żona i dziecko też czują się świetnie w Warszawie. Zewsząd słyszy Pan pochwały za swoją grę, tymczasem Leo Beenhakker jest nieugięty. Ciągle odpowiadam ostatnio na pytania o kadrze. I co ja mogę więcej dodać? Pozostało mi tylko starać się udowadniać swoją wartość. Mówiłem już wielokrotnie: argumenty pozostawiam na boisku. Czuje się Pan liderem Legii? To określenie też już kilka razy słyszałem. Gram na takiej pozycji, która wymaga brania na siebie odpowiedzialności. Ja tego nie unikam. Jest Pan ostatnio w świetnej formie. Stać Pana na jeszcze więcej? Na pewno. Czuję duże rezerwy. Trener Jan Urban zapowiedział, że wiosną Legia może zmienić taktykę. Nie wykluczył, że przesunie Pana w miejsce Aleksandara Vukovicia i będzie Pan defensywnym pomocnikiem. W którym sektorze boiska czuje się Pan lepiej? Kiedyś zwracałem na to uwagę i zastanawiałem się, czy może lepiej czuję się jako typowy rozgrywający. Teraz jest mi to obojętne. Gram tam, gdzie wystawi mnie trener. Zresztą nawet występując w defensywie, można odpowiadać za rozgrywanie akcji. Urban nie wyklucza też, że wiosną Legia będzie grała dwoma napastnikami. Woli Pan strategię z jednym czy dwoma atakującymi? Jeśliby to ode mnie zależało, wolałbym dwóch napastników. W takiej sytuacji rozgrywający ma zawsze większy wybór, do kogo podać. Z drugiej strony, schemat z jednym napastnikiem to tylko teoria. Przecież gdy drużyna atakuje, boczni pomocnicy stają się napastnikami. Grając jednym atakującym, również można zdobywać dużo bramek. W kilku meczach sprawiał Pan wrażenie, jakby irytowała Pana gra Takesure'a Chinyamy. Pokazywał się Pan na pozycji, ale napastnik z Zimbabwe rzadko Panu dogrywał. Wolał sam strzelać. Takesure to taki napastnik, który w szesnastce rzadko podaje. A czasami lepiej zagrać. Z drugiej strony napastników rozlicza się za strzelanie goli. W ostatnim meczu przeciwko Bełchatowowi sprawiał Pan wrażenie, jakby myślał już o urlopie... Mimo wysokiego zwycięstwa cała drużyna nie zagrała najlepiej. Każdemu przyda się urlop. Jesteśmy współliderem, ale nie przywiązuję do tego większej wagi. Trochę ciężkich spotkań jeszcze zostało. Szkoda, że tej jesieni przegraliśmy kilka meczów, których przegrać nie powinniśmy. Dobrze, że mimo tych wpadek ciągle liczymy się w walce o mistrzostwo. Rozmawiali Rafał Romaniuk i Piotr Wierzbicki

Choć kibice już żyją zbliżającym się okienkiem transferowym, zdecydowaliśmy się na ocenienie zakupów, które Legia dokonała podczas letniej przerwy rozgrywkowej. Sprowadzeni latem zawodnicy mieli całą jesień na zaprezentowanie swoich umiejętności. Tak naprawdę zaledwie dwóch z nich okazało się poważnymi wzmocnieniami. Postawa reszty nadal pozostawia mniej lub więcej do życzenia. Zapraszamy na subiektywną ocenę letnich transferów Legii vol. 3.

W pierwszym w tym sezonie spotkaniu między Legią a PGE GKS Bełchatów o wygranej bełchatowian zdecydował jeden celny strzał - Łukasza Garguły z rzutu wolnego. Do wyrównania stołecznej jedenastce zabrakło kilku centymetrów. O tyle pomylił się bowiem Maciej Iwański, rozgrywający Legii. W sobotę "Ajwen" będzie miał okazję na rewanż. Obaj piłkarze ponownie staną naprzeciwko siebie w meczu ostatniej w tym roku kolejki ligowej.

Maciej Iwański jest typem piłkarza, którego przy Łazienkowskiej spotyka się bardzo rzadko. Były zawodnik Zagłębia Lubin przyszedł do Legii latem i z miejsca stał się czołową postacią "wojskowych". Termin "aklimatyzacja" jest mu chyba zupełnie obcy. Postanowiliśmy więc przyjrzeć się "Iwankowi". Tym bardziej, że mimo dobrych występów, wciąż nie znajduje on uznania w oczach Leo Beenhakkera. Po meczu w Gdańsku Iwański przedstawił kolejne argumenty na swoją korzyść.

Jakub Rzeźniczak: Mecz był dramatyczny i chyba mógł się podobać kibicom. Chyba niczego nie zabrakło w tym spotkaniu. Były bramki i emocje. Najważniejsze, że do Warszawy wracamy z tarczą i przywozimy ze sobą komplet punktów. Takesure Chinyama zrobił dziś to, co należy do zadań napastnika. Dwa razy dobrze uderzył głową i dał nam dwie bramki. Jesteśmy mu za to wdzięczni. Sam też miałem dziś ochotę na zdobycie gola, ale dla mnie ważniejsze jest, żeby obrona grała dobrze. Szkoda, że dziś straciliśmy dwa gole. Nie wiem, może zabrakło nam koncentracji. Trochę też nie sprzyjało nam szczęście, bo Jan Mucha był bliski obrony pierwszego strzału.

Rudna jesienna sezonu 2008/2009 to bez wątpienia bardzo dobry okres gry w wykonaniu Macieja Iwańskiego. W piątek pomocnik Legii znów miał swój udział w wygranej legionistów, zaliczając asystę przy golu Takesure Chinyamy. Po tym meczu znów wróciło pytanie, które coraz częściej zadają sobie nie tylko kibice Legii: Dlaczego "Iwan" znów został pominięty przy powołaniach Leo Beenhakkera?

Jesteś jedenaście metrów od bramki rywala. Przed tobą tylko bramkarz usiłujący zasłonić prostokąt o wymiarach 244 na 732 cm. Wydaje się, że tylko dobrze kopniesz i będzie gol. Nic trudnego. Ale wtedy zaczynasz myśleć o wszystkich lepszych od ciebie piłkarzach, którzy nie potrafili wykonać tego rzekomo łatwego zadania. Nagle czujesz, że cały stadion patrzy na ciebie. Wszystko zależy tylko od ciebie i tego jednego strzału. I już wiesz, że rzuty karne to przekleństwo piłkarzy.

Jan Mucha: Na pewno nie byłem najlepszym zawodnikiem meczu. Spowodowałem przecież rzut karny. Dobrze, że go choć obroniłem. Co do faulu, to muszę zobaczyć powtórkę. Podobno sędzia boczny dobrze widział, że był faul. Wiem, że nie trafiłem w piłkarza Ruchu tak, żeby był karny. Rywal wykorzystał jednak tą okazję i upadł. W ogóle w czasie meczu warunki były katastrofalne. Po przerwie obroniłem dwa groźne strzały, ale prawda jest taka, że po pierwszym uderzeniu chciałem złapać piłkę, a w ostatniej chwili udało mi się ją odbić przed siebie. Dobrze, że zdążyłem się podnieść.

"Naszą siłą jest szeroka kadra. Nikt nie wie, czy w danym meczu wystąpi w pierwszym składzie, czy usiądzie na ławce. To mobilizujące. Nie chcę używać sloganów, ale w każdym meczu gramy o trzy punkty. Dlatego nie interesuje nas w tym momencie, co będzie w maju. Najważniejsze jest najbliższe spotkanie" - mówi w wywiadzie dla dziennika Polska Maciej Iwański. Czytaj wywiad

Nie jest Pan wściekły, że nie znalazł się w kadrze na mecz z Irlandią? Strzela Pan gole, zalicza asysty... Czego chcieć więcej? Maciej Iwański: Wiadomo, że jestem wkurzony. W końcu nie odkryję Ameryki, jak powiem, że marzeniem każdego piłkarza jest gra w reprezentacji. Jednak nie zamierzam się skarżyć. Argumenty pozostawiam na boisku. Czuje się Pan gorszy od Łukasza Garguły czy Radosława Majewskiego? Leo Beenhakker twierdzi, że trochę Panu do nich brakuje. - Lepszy czy gorszy... Nigdy nie oceniam w ten sposób. Na pewno jestem innym piłkarzem niż Łukasz czy Radek. Każdy z nas ma specyficzne cechy. Nie chce mi się za bardzo wdawać w dyskusję, czy lepszy jest ten, czy tamten. Decyduje Leo. To jego zdanie jest najważniejsze. A może sam Pan nawarzył sobie piwa? Po co w mediach krytykował Pan sztab szkoleniowy kadry? - Nikogo nie krytykowałem. Nie zawsze to, co ukazuje się w prasie, odpowiada temu, co naprawdę powiedziałem. Nie skarżył się Pan mediom na Beenhakkera, że ten dawał Panu powołania w ostatniej chwili, dzień przed początkiem zgrupowania reprezentacji? - Nie. Iwański twierdzi, że forma, jaką prezentuje w tym sezonie, nie jest szczytem jego możliwości To może warto to powiedzieć Leo? Rozmawiał z nim Pan na ten temat? - Nigdy nie rozmawiałem z trenerem. Zresztą tłumaczyć powinien się ten, kto czuje się winny. Ja się nie czuję. Czuje się Pan lepszym piłkarzem niż w zeszłym sezonie, gdy grał Pan w Zagłębiu Lubin? - Hm. Czy lepszym? Nie. Różnica jest taka, że gram w Legii. W Zagłębiu wszystko było inne. W Warszawie mówi się o każdym detalu: o treningach, nawet o tym, jak kto spędza wolny czas. A Pan jak go spędza? W Warszawie atrakcji nie brakuje. - Spokojnie, w Lubinie też nie brakowało. Do Warszawy przyjechałem po to, by grać w piłkę. I mam nadzieję, że z tego będę rozliczany. Nie brakuje też pokus? Było już wielu piłkarzy, którzy w Warszawie popłynęli. - Nawet jeśli bym miał pokusy, to na pewno panu o tym nie powiem. Przecież nie będę się tłumaczył, czy wypiłem piwo, czy wodę mineralną. Zadomowił się Pan już w Warszawie? - Tak. Nawet sam jestem zaskoczony, że tak szybko. Moja żona i synek też dobrze się w Warszawie czują. Ile razy słyszał Pan ostatnio pod swoim adresem słowo "lider"? - Kilka razy słyszałem. Nie podniecam się. Gram na takiej pozycji, która z założenia wymaga, by brać na siebie odpowiedzialność. Ja tego nie unikam. Trener Jan Urban kilka razy ustawił Pana jako defensywnego pomocnika. Nie woli Pan grać bardziej ofensywnie? - Kiedyś zwracałem na to uwagę i zastanawiałem się, że może lepiej czuję się jako typowy rozgrywający. Teraz już nie wikłam się w takie dywagacje. Gram tam, gdzie wystawi mnie trener. Zresztą nawet występując w defensywie, można kreować grę. Jest Pan ostatnio w świetnej formie. Stać Pana na jeszcze więcej? - Na pewno. Czuję duże rezerwy. Czego brakuje Legii, by nie bacząc na formę Wisły, zdobyła mistrzostwo Polski? - Kilku zwycięstw. Wprawdzie nie lubię wypowiadać się na temat drużyny, ale tym razem wszyscy widzą, że mamy fajny zespół. Naszą siłą jest szeroka kadra. Nikt nie wie, czy w danym meczu wystąpi w pierwszym składzie, czy usiądzie na ławce. To mobilizujące. Nie chcę używać sloganów, ale w każdym meczu gramy o trzy punkty. Dlatego nie interesuje nas w tym momencie, co będzie w maju. Najważniejsze jest najbliższe spotkanie. A ile razy ostatnio odpowiadał Pan na pytanie na temat nadwagi? - Jaka nadwaga? Bez żartów. Chce pan zobaczyć? Zresztą waga nie gra. Jak piłkarz jest w dobrym treningu, nie może mieć nadwagi. Ja nie mam. Plotki słyszałem ostatnio, że schudłem cztery czy ileś tam kilo. Przecież jak piłkarz traci nagle zbyt dużo kilogramów, odbija się to negatywnie na jego grze. Tyle na ten temat. Rozmawiał Rafał Romaniuk

Występ idealny - tak w skrócie opisać grę Macieja Iwańskiego w spotkaniu ze Śląskiem Wrocław. Podobnie oceniliście grę pomocnika także i Wy wystawiając mu notę 5,7 w skali 1-6. Bardzo dobrze zagrali również Jakub Wawrzyniak i Pance Kumbev. Najniższe noty przyznaliście trójce zmienników Radović, Roger, Arruabarrena. W sumie oceniało 668 osób. Średnia drużyny za to spotkanie to 4,4.

„Przy takim dopingu mało kto mógłby nas pokonać” - stwierdził po meczu Jan Urban. Trudno nie zgodzić się ze słowami trenera Legii. Przecież w przeszłości nieraz się zdarzało, że jeszcze nim rywale wyszli na murawę, już mieli miękkie nogi wiedząc jaka atmosfera panuje na trybunach przy Łazienkowskiej. W końcu po kilkunastu miesiącach kibice przez całe spotkanie prowadzili głośny, nieustanny, kulturalny doping. Pożegnanie Żylety nie zostało niezauważone przez piłkarzy.

Maciej Iwański (Legia Warszawa): Ile jeszcze będę czekał na powołanie do reprezentacji? Argumenty zostawiam na boisku i to jest moja jedyna odpowiedź. Póki co cierpliwie czekam na swoją szansę. Uważam, że dobrze zagraliśmy jako drużyna. Całym zespołem atakowaliśmy już na jego własnej połowie. Stosowaliśmy pressing. I sądzę, że nie ryzykuję stwierdzeniem, iż cały mecz był pod nasze dyktando. Atmosfera? Taki doping nas niesie! Gdy się słyszy kibiców i jest taka atmosfera, to dodatkowe siły z nas wychodzą.

Maciej Rybus: Na pewno wynik nie może nas cieszyć, tym bardziej, że przegraliśmy drugi mecz z rzędu. Nasza sytuacja nie jest więc zbyt komfortowa. Boli to, że stwarzamy coraz mniej dogodnych okazji do strzelania goli. Przeciwko GKS-owi tylko Maciej Iwański po rzucie wolnym i Takesure Chinyama po prezencie od Tomasza Jarzębowskiego mogli pokusić się o bramki. W ogóle mecz był podobny do tego w Bytomiu, bo znów naszych okazji było jak na lekarstwo. Gospodarze też nie mieli ich zbyt wiele. Oprócz sytuacji po, której padła bramka, jeszcze Piotr Kuklis mógł wpisać się na listę strzelców. Musimy się teraz wziąć w garść, bo w piątek czeka nas kolejny mecz.

Maciej Iwański nie otrzymał powołania na przyszłotygodniowe spotkanie reprezentacji Polski z Irlandią. "Przyglądamy się Iwańskiemu" - mówi selekcjoner, Leo Beenhakker, a brak "Iwana" w kadrze tłumy sporą konkurencją na jego pozycję. "Na tę pozycję mam Rogera, Murawskiego, Gargułę i może Majewskiego. Murawski i Garguła obecnie są bliżej tego, czego oczekuję. To nie znaczy, że nie szanuję Iwańskiego. Gdy się patrzy na to, co robił w Lubinie, i jak gra teraz, to gołym okiem widać postępy. Jest coraz lepszy. Na razie uważam jednak, że są lepsi. Zresztą jeżeli wziąłbym Iwańskiego i pominął Murawskiego, to też pytalibyście, dlaczego ten, a nie tamten" - mówi Leo.

Jan Mucha: Czy strzał Grzyba był nie do obrony? Każdy strzał można obronić. Moja pozycja nie była jednak za dobra, bo nie widziałem dobrze piłki. Dodatkowo strzał był bardzo precyzyjny. Muszę jeszcze raz zobaczyć tę sytuację w telewizji. Przed meczem w mediach mówiło się, że to będzie dla nas łatwy mecz. Nic bardziej mylnego. Dla nas nie ma żadnego łatwego spotkania. Z Legią każdy gra zmotywowany na ponad sto procent. Rywale zawsze walczą z nami do ostatniej minuty. Ale to nie jest dla nas żadnym usprawiedliwieniem. Polonia była po prostu od nas lepsza. Przede wszystkim była waleczniejsza od nas. Z naszej strony był to bardzo słaby mecz.

Pod koniec sierpnia przedstawiliśmy ocenę letnich transferów Legii. Minęły ponad dwa miesiące, podczas których piłkarze rozegrali kilkanaście meczów. Nowi zawodnicy mieli więc okazję do pokazania na co ich stać. A my dostaliśmy dużą porcję materiału pozwalającego wyrobić sobie zdanie o ich postawie na boisku. Poniżej przedstawiamy subiektywną ocenę letnich transferów Legii vol. 2.

Aleksandar Vuković: Fakt, że dziś zagram był dla mnie lekkim zaskoczeniem. Inna sprawa, że Ariel dziś nie mógł zagrać, więc należało wziąć pod uwagę, że trener da mi dziś szansę. Cóż, jestem doświadczonym graczem i to, że nie grałem ostatnio w lidze, nie wpłynęło na mnie w jakikolwiek sposób. Inna sprawa, że im bliżej było ostatniego gwizdka, tym bardziej odczuwałem zmęczenie.

Maciej Iwański został przez Was wybrany najlepszym legionistą października. "Ajwen" zdobył 856 głosów. Drugie miejsce przypadło Janowi Mucha (682 głosy), a trzecie Rogerowi Guerreiro (653 głosy). W sumie oddaliście 5011 głosów. Poniżej prezentujemy pełną klasyfikację października:

Legia pokonała Wisłę, jednak w końcówce meczu było gorąco pod waszą bramką... Maciej Iwański: Myślę, że w przebiegu całego spotkania byliśmy drużyną zdecydowanie lepszą, która prowadziła grę. W pierwszej połowie Wisła stworzyła jedną sytuację i strzeliła bramkę. Przy stanie 2:1 trochę oddaliśmy rywalowi pole, choć wiadomo - oni gonili wynik i chcieli zdobyć bramkę, a więc stwarzali sobie kolejne okazje. Musimy wyciągnąć wnioski z kilkunastu ostatnich minut i w kolejnych spotkaniach nie dopuszczać do takich sytuacji. Cichym bohaterem tego spotkania został Jan Mucha. Chyba należy mu się "duże piwo" od reszty drużyny, za to co wyczyniał w końcówce? - Ja myślę, że wszyscy zagraliśmy dobrze, natomiast bramkarz jest od tego, żeby ratować drużynę, gdy ona sobie nie radzi. Janek nie pierwszy raz pokazał, że jest najlepszym bramkarzem w naszej lidze. Widać, że dobrze czuję się na linii i to właśnie pokazał w tym spotkaniu. Pan w tym spotkaniu został wystawiony w roli defensywnego pomocnika. Gdzie gra się panu najlepiej, jako ofensywnemu czy defensywnemu pomocnikowi? - Grając na pozycji defensywnego pomocnika można też grać do przodu i dlatego też ja starałem się brać udział w ofensywnych akcjach. W zależności od sytuacji na boisku, decydowałem jak się ustawiać do piłki. Z powodu braku Ariela Borysiuka, oraz faktu, że na ławce byli Martins Ekwueme czy Aco Vukovic, to ja dostałem zadania bardziej defensywne i starałem się je jak najlepiej wykonać. Uważam, że grając na pozycji defensywnego pomocnika niekoniecznie nie można grać do przodu. Gram dla drużyny i przede wszystkim chcę grać w piłkę. Wszędzie tam gdzie mnie ustawi trener chcę się wywiązać jak najlepiej ze swoich zadań. Na konferencji po meczu trener Urban mówił, że zrobił pan znaczny postęp w grze defensywnej. Dużo pracuje pan nad tym elementem gry? - Myślę, że trener trener Urban więcej wymaga ode mnie w grze defensywnej. Miałem z tym małe problemy, jeżeli wcześniej wymagało się ode mnie gry bardziej ofensywnej, czy w tym czy w poprzednich klubach. Grałem bardziej do przodu i byłem więcej widoczny w ofensywie niż w defensywie. Nie było odpowiedniej pracy w obronie, odbiorów czy przesunięcia jak w tym momencie, kiedy zagrałem na defensywnym pomocniku. Już w środę Legia zmierzy się z Jagiellonią w Pucharze Polski. Jesteście obrońcą tego trofeum. Myśli pan, że to będzie łatwa przeprawa dla Legii? - Nie ma łatwych przepraw. Czy to dla Legii, czy dla innych drużyn. Każdy mecz jest bardzo trudny i ten jutrzejszy też będzie bardzo ciężki. Musimy, że tak powiem, pozbierać się już po tym meczu z Wisłą. Z resztą myślę, że już o nim zapomnieliśmy i musimy jutro wywalczyć zwycięstwo. Patrząc na poprzednie mecze z Jagiellonią, to umiejętności stoją po naszej stronie, ale walki na boisku musimy zostawić przynajmniej tyle co oni, aby te nasze wyższe umiejętności były widoczne podczas spotkania. Legia gra teraz widowiskowo i skutecznie. Myśli pan, że wystarczy wam sił, aby pokazywać swoje umiejętności przez cały sezon i skutecznie walczyć na wszystkich trzech frontach? - Nie dodał pan jeszcze, że Legia ma również najszerszą ławkę. Nawet nie można powiedzieć, że ławkę bo kto by nie wszedł na boisko, nie jest osłabieniem, a wzmocnieniem drużyny. Niestety - dla niektórych zawodników - jest tylko jedenaście miejsc w podstawowym składzie i dlatego większość chłopaków, którzy graliby w innych klubach, w Legii nie mają możliwości grania. Ale jeżeli oni dostają szanse w meczach pucharowych to je wykorzystują, co już nie raz pokazaliśmy w tym sezonie. Rozmawiał Piotr Zarzycki

Bartłomiej Grzelak: Mecz chyba całkiem niezły w moim wykonaniu. Gol i asysta muszą cieszyć. Jak mi się grało z Takesure Chinyamą? To typowy napastnik, który w każdej sytuacji stwarza zagrożenie i usiłuje strzelić gola. Dlatego cieszę się, że jedną z bramek zdobył dziś po moim podaniu i mogliśmy wtedy wyjść na prowadzenie. Wisła nie zaskoczyła nas praktycznie niczym, ale to nic nowego. Znamy się jak przysłowiowe łyse konie i o zaskoczenie naprawdę trudno. Wiedzieliśmy, że Wisła nie zamuruje swojej bramki a ruszy do ataków. Z drugiej strony my trochę zaskoczyliśmy Wisłę. Chyba nie liczyli, że wyjdziemy w aż tak ofensywnym ustawieniu.

"Nie dzielę meczów na ważne i ważniejsze. Często trudniej zmotywować się na spotkanie ze słabszym rywalem. A na Wisłę nie trzeba się motywować. Cel jest zawsze ten sam - komplet punktów" - mówi w Gazecie Wyborczej przed niedzielnym meczem pomocnik Legii Maciej Iwański. Legii w ostatnich miesiącach dobrze wiodło się w spotkaniach z "Białą Gwiazdą". "Mecz meczowi nierówny. Co z tego, że grali wtedy bez kilku zawodników? W poprzednim sezonie Legia wygrała z Wisłą mając kilku młodych. Nikt nie dawał jej szans. Fakt, że teraz będą mieli do dyspozycji wszystkich najlepszych piłkarzy na pewno spowoduje, że gra Wisły będzie mniej chaotyczna niż w Superpucharze" - uważa Iwański.

Bartłomiej Grzelak: Wynik nie jest dla nas dobry. Przyjechaliśmy po wygraną i trzy punkty. W drodze po tytuł mistrza Polski takie wpadki nie powinny się przytrafiać. Tym bardziej, że we wcześniejszych spotkaniach graliśmy dobrze. Co prawda z Lechem Poznań nie osiągnęliśmy dobrego wyniku, ale byliśmy lepsi. Do Łodzi jechaliśmy więc po pełną pulę. Boisko zweryfikowało jednak nasze plany. Zawiodła nasza skuteczność, bo okazji do strzelenie bramek nam nie zabrakło.

Marcin Smoliński: Bramki zdobyte przeze mnie i „Rocky'ego” na pewno cieszą. Zresztą mówiłem dziś Piotrkowi, że strzeli „pod ladę”, czyli pod poprzeczkę i tak się faktycznie stało. Wygrana 4-0 na pewno cieszy, bo jakby nie patrzeć są to derby. Pierwszego spotkania nie uznali karząc walkowerem, a i tak w dwumeczu okazaliśmy się lepsi. Można powiedzieć, że mam patent na Polonię. Trzeci mecz z rywalem zza miedzy i trzeci raz wpisałem się na listę strzelców. To cieszy, bo na pewno są to dodatkowe emocje dla kibiców i samych zawodników.

Maciej Iwański to chyba jedyny obok Inakiego Astiza udany zakup Legii podczas letniego okienka transferowego. Były zawodnik Zagłębia Lubin szybko zdobył zaufanie Jana Urbana i wskoczył do wyjściowego składu "wojskowych". Szkoleniowiec legionistów wciąż powtarza jednak, że Iwańskiego stać na lepszą grę. Postanowiliśmy więc przyjrzeć się grze pomocnika Legii w meczu z Lechem Poznań. Okazało się, że Iwański zagrał podobnie jak jego koledzy, czyli nieskutecznie.