#RELACJA Z TRYBUN

Postawa naszych piłkarzy w meczu ze Zrinjskim dawała nadzieje, że w spotkaniu z Lechem, nie będziemy musieli się wstydzić. Jedyne obawy kibiców odnośnie postawy naszej drużyny miały związek z krótkim czasem na regenerację. Jak się później okazało, obawy były bezpodstawne. Waleczną postawę legionistów obejrzało z trybun ponad 29 tysięcy kibiców - po raz kolejny w tym sezonie wszystkie wejściówki zostały wyprzedane. Wygląda, że wzrasta świadomość dotycząca zwalniania wykupionych miejsc przez osoby, które na stadionie nie mogą się pojawić. Klub postanowił nagłaśniać tę opcję i zachęcać do udostępniania wejściówek znajomym lub zwalniania ich do ogólnodostępnej puli.

O ile wyjazdowego meczu ze Zrinjskim nie dane nam było zobaczyć z powodu zakazu wyjazdowego za wjazd z bramą w Alkmaar, to spotkanie rewanżowe przy Ł3 mogli już bez problemów zobaczyć kibice obu klubów. Bez problemów, bowiem UEFA nie zamknęła nam Żylety za mecz z Aston Villą, co przez pewien czas nam groziło. Mędrcy z UEFA dopatrywali się ukrytego przesłania (skierowanego do nich właśnie) w choreografii "Welcome to the jungle", uważnie analizując transparent i sektorówkę centymetr po centymetrze. Jedna z liter przykuła ich uwagę na dłużej - i przez ten fakt, nasz klub musiał na parę tygodni wstrzymać sprzedaż biletów na mecz rewanżowy ze Zrinjskim.

Trzy dni po wyjeździe na mecz Pucharu Polski do Tychów udaliśmy się do Radomia na mecz przyjaźni. Spora grupa legionistów na miejsce przyjechała już w piątek i sobotę, bo umacnianie zgody po prostu musi trwać.

Losowanie 1/16 finału Pucharu Polski było dla nas niezwykle atrakcyjne - w końcu trafiliśmy ekipę, z którą nie tylko nie mamy okazji rywalizować na co dzień, ale i której całe pokolenie legionistów nie miało prawa zobaczyć na żywo. Po raz ostatni Legia z zespołem z Tychów grała w 1996 roku, kiedy tyszanie okazjonalnie zaliczyli niespełna dwa sezony w najwyższej klasie rozgrywkowej (oficjalnie jako Sokół Tychy) po wykupieniu licencji Sokoła Pniewy. Wówczas IV-ligowiec z dnia na dzień przeskoczył trzy klasy rozgrywkowe, by na koniec tejże przygody, po likwidacji klubu z powodu problemów finansowych wrócić do ligi piątej. Co nieco o tamtych meczach znaleźć można w karcie pamiątkowej, którą otrzymał każdy z wyjazdowiczów.

Ostatnie wyniki osiągane przez legionistów nie napawały zbytnio optymizmem, ale mimo wszystko udało się sprzedać wszystkie bilety na mecz ze Stalą Mielec. Ten wynik, biorąc pod uwagę aspekt sportowy, jak i tzw. atrakcyjność przeciwnika, to na pewno największy pozytyw. Szkoda jedynie, że znów naprawdę spora liczba osób uprawnionych do wejścia na stadion, nie pojawiła się na trybunach, nie zwalniając jednocześnie swojego miejsca w systemie biletowym.

Wyjazdy do Wrocławia zwykle cieszą się sporym zainteresowaniem wśród kibicowskiej braci. Dowód na to stanowi chociażby eskapada sprzed niemal czterech lat, kiedy w grudniu 2019 roku zameldowaliśmy się na stadionie Śląska w blisko 3400 osób. Tegoroczna mobilizacja na dolnośląską podróż była ogromna, jako że znów chcieliśmy wypełnić sektor gości do ostatniego miejsca.

Serię meczów rozgrywanych co trzy dni zakończyliśmy domowym spotkaniem z Rakowem. I choć o frekwencję tego dnia mogliśmy być spokojni - wszystkie bilety zostały sprzedane z odpowiednim wyprzedzeniem - zdecydowanie trzeba pracować nad pełną mobilizacją do tego, z czego znana jest Żyleta, czyli fanatycznego dopingu, do którego non stop, przez 90 minut, mobilizował "Staruch".

Mało kto spodziewał się przed wyjazdem do Alkmaar, że wydarzeniami związanymi z tym spotkaniem żyć będzie pół Polski, a głośno o nim będzie również w Europie. Mecz z Holendrami był pierwszym spotkaniem wyjazdowym w fazie grupowej Ligi Konferencji Europy, a zainteresowanie wyjazdem było dwukrotnie większe niż liczba przyznanych nam biletów. Tych ostatecznie otrzymaliśmy 1150, więc sporo legionistów musiało obejść się smakiem. Z drugiej strony, ci którzy pojechali w ciemno, podobnie jak kilka tygodni wcześniej w Wiedniu nie pożałowali.

Po środowym wyjeździe do Szczecina, w niedzielę przyszło nam jechać do Białegostoku na mecz z Jagiellonią. Spotkania na Podlasiu są oczywiście najważniejszym wydarzeniem sezonu i białostoczanie z tej okazji szykują się odświętnie. Tak jak w całej Polsce, na meczu z nami frekwencja jest zdecydowanie najwyższa w sezonie, a prawdziwość hasła "Przyszliście chamy, dlatego że my tu gramy" potwierdził trener "Jagi" na przedmeczowej konferencji.

Od kilku sezonów jednym z przywilejów gry w europejskich pucharach jest możliwość przekładania niektórych spotkań ligowych. Tak też stało się w przypadku wyjazdowego meczu z Pogonią Szczecin, który początkowo początkowo miał się odbyć w końcówce sierpnia. Ostatecznie został rozegrany 27 września.

Zaledwie trzy dni po meczu z Aston Villą ponownie wypełniliśmy trybuny naszego stadionu, tym razem przy okazji meczu ligowego z Górnikiem. Chociaż wypełniliśmy to lekka nadinterpretacja - sprzedane zostały wszystkie wejściówki, a na samym stadionie pojawiło się 24,4 tys. fanów - o ponad 3 tysiące mniej niż na meczu z Anglikami. W związku z tym warto przypomnieć karneciarzom, że mają możliwość przepisania swojego miejsca na konkretne spotkanie dla innej osoby, bądź zwolnienie go do ponownej sprzedaży.

Po wygranych trzech dwumeczach nasi piłkarze zapewnili sobie awans do fazy grupowej Ligi Konferencji Europy. Już wiadomo, że to ostatnia edycja europejskich rozgrywek z tradycyjną fazą grupową - za rok będą rozgrywane spotkania z różnymi zespołami, ale bez znanej od lat formuły mecz i rewanż. Na temat losowania nie ma co się wypowiadać, bo nie mamy na to wpływu. Na pewno można było trafić ciekawiej kibicowsko, ale skoro los tak chciał, trzeba dać z siebie wszystko na meczach z rywalami z Anglii, Holandii i Chorwatami zamieszkującymi bośniacki Mostar.

Po dwutygodniowej przerwie na mecze reprezentacji Henryka Apostela, wróciliśmy na kibicowski szlak. Po raz pierwszy na wyjazdowy mecz z Piastem podróżowaliśmy pociągiem specjalnym. Gniazdowy przed meczem mobilizował nas, byśmy dali z siebie tyle, by w końcu któryś z wyjazdów do Gliwic zapadł nam mocniej w pamięć. O to zadbał sędzia sobotniego meczu, Damian Sylwestrzak.

Mecze Legii z Widzewem wzbudzają wiele emocji od połowy lat 90. Chociaż dziś oba kluby walczą o zupełnie inne cele, nienawiść pomiędzy fanatykami Legii i RTS-u jest szczera i w wielu miejscowościach walka trwa każdego dnia. Nic więc dziwnego, że wszystkie bilety z obu stron wyprzedane zostały w mgnieniu oka, a zainteresowanie wejściówkami były wielokrotnie większe.

Po remisie w Danii każdy z nas wierzył, że uda się zapewnić awans do fazy grupowej Ligi Konferencji Europy przed własną publicznością. Tym bardziej, że zainteresowanie meczem było olbrzymie - wszystkie bilety rozeszły się tydzień wcześniej, więc fantastyczna atmosfera była gwarantowana.

Jeszcze w Wiedniu przyszło nam planować kolejny europejski wyjazd. Niestety, zamiast na Cypr przyszło nam podróżować po raz drugi w ciągu kilku ostatnich lat do duńskiej dziury - Herning. Tak chciał los, więc nie szukając wymówek, że już tam byliśmy, czy że cienko z urlopem tydzień po tygodniu, zaczęliśmy sprawdzać opcje transportu do krainy Lego.

Po powrocie z Wiednia przyszedł powrót do naszej ligowej rzeczywistości i spotkanie z Koroną Kielce. Tym razem nie udało się nam zapełnić stadionu, ale frekwencję powyżej 20 tysięcy pod koniec sierpnia przy tak dużym natężeniu meczów można uznać za wynik przyzwoity.

W trzeciej rundzie eliminacji Ligi Konferencji Europy przyszło nam rywalizować z Austrią Wiedeń, po raz trzeci w ostatnich 20 latach. Wielu z nas doskonale pamięta dwa pierwsze "najazdy wiedeńskie" z roku 2004 i 2006, kiedy stawialiśmy się w austriackiej stolicy w 4 tysiące osób. Było to możliwe dzięki rozgrywaniu meczów na stadionie narodowym - Ernsta Happela, mogącym pomieścić ponad 50 tysięcy fanów. Od kilku lat Austria nie korzysta już z tego obiektu i gra na swoim, znacznie mniejszym, 17-tysięcznym stadionie. To oczywiście przekłada się na znacznie mniejszą pojemność sektora gości (1470 miejsc). Przed rokiem lechici otrzymali identyczną pulę biletów, ale bez problemu mogli nabyć kolejnych 1000 sztuk na sektory gospodarzy i następnie zasiąść tuż obok klatki.

W niedzielę Legia po raz drugi w historii zagrała z Puszczą Niepołomice. Pierwszy mecz miał miejsce przed czterema laty w rozgrywkach Pucharu Polski - wówczas mieliśmy okazję podróżować do tej niewielkiej, niespełna 17-tysięcznej podkrakowskiej miejscowości. Po awansie do Ekstraklasy Puszcza nie otrzymała pozwolenia na dalszą grę na swoim przaśnym obiekcie i zmuszona była do znalezienia obiektu zastępczego.

Na czwartym domowym meczu Legii w tym sezonie zanotowaliśmy trzeci komplet - tj. wszystkie dostępne w sprzedaży wejściówki zostały rozdysponowane. Na pierwszym meczu z Austrią Wiedeń na trybunach naszego stadionu pojawiło się ponad 26,5 tys. fanów, którzy przez 90 minut zdzierali gardła, by ponieść Legię do wygranej.

Niemal 6,5 roku – tyle czasu musiało upłynąć, aż piłkarskie drogi Legii z Ruchem Chorzów ponownie się skrzyżują. Klub z Górnego Śląska po raz ostatni występował na najwyższym szczeblu polskich rozgrywek ligowych w sezonie 2016/2017, czyli wówczas, gdy „Wojskowi” grali w Lidze Mistrzów. Trudno się zatem dziwić, że po tylu latach nieobecności fani „Niebieskich” mocno zmotywowali się na wyjazd do stolicy i wykorzystali wszystkie przyznane im wejściówki w sektorze gości, czyli 1730 sztuk.

Pogoda podczas rewanżowego meczu Legii z Ordabasami Szymkent była zgoła odmienna od tej, jaka zastała nas podczas wyjazdowego meczu w dalekim Kazachstanie. Tam blisko 40-stopniowy żar z nieba, z kolei z Warszawie deszczowy dzień (choć w trakcie meczu akurat nie padało) i temperatura dwukrotnie niższa.

Ponad 600 dni czekaliśmy na europejski wyjazd za Legią Warszawa! W ubiegłym sezonie "Wojskowi" nie zdołali zająć miejsca premiowanego grą w Europie. Ostatni wyjazd odbył się 25 listopada 2021 roku, na Wyspy Brytyjskie, do Leicester. Od tamtej pory z utęsknieniem czekaliśmy, aż dane będzie nam emocjonować się kolejnymi losowaniami przeciwników. To, że wyjazdy poza granice naszego kraju za ukochanym klubem są czymś niezapomnianym, wie każdy, kto choć raz miał okazję to przeżyć.

Komplet na meczu przy Ł3 podczas meczu ligowego? Niemożliwe! A jednak, to co przez wiele lat wydawało się nierealne, dziś jesteśmy w stanie zrealizować. Jak widać, koordynacja działań klubu i kibiców jest w stanie przyciągnąć na stadion dzikie tłumy, również w okresie urlopowym.

15 lat – tyle czasu upłynęło od ostatniej wygranej Legii w Superpucharze Polski. Wówczas na stadionie KSZO w Ostrowcu Świętokrzyskim „Wojskowi” pokonali Wisłę Kraków 2-1, a bramkę na wagę zwycięstwa zdobył na kilka minut przed zakończeniem spotkania zmarły w 2020 roku Piotr Rocki. W późniejszych latach legioniści meldowali się w tych rozgrywkach jeszcze ośmiokrotnie, ale trudno oprzeć się wrażeniu, że ciążyło nad nimi jakieś fatum, jako że zawsze schodzili z boiska na tarczy (w tym cztery razy po rzutach karnych).

Sezon 2022/23 zakończyliśmy meczem ze Śląskiem - kolejnym, na który wyprzedane zostały wszystkie wejściówki. Szkoda, że cześć osób posiadających karnety a niewybierających się na mecz, nie udostępniła swoich miejsc... Dla Śląska mecz ten był niezwykle istotny, bowiem mógł decydować o spadku z Ekstraklasy.

Kiedy w kwietniu 2008 roku mieliśmy okazję po kilkunastoletniej przerwie pojechać do Gdańska na mecz Pucharu Polski (jeszcze na stary stadion przy Traugutta), mecze z Lechią były czymś, co wiele osób znało jedynie z opowieści starszych kolegów z trybun. Przez 15 kolejnych lat wyjazdy do Trójmiasta spowszedniały. Byliśmy jeszcze na starym stadionie i później na nowym gdańskim obiekcie, jak również na jego parkingu, gdy miejscowi politycy postanowili zamknąć sektor gości. W przedostatniej kolejce sezonu 2022/23 mieliśmy okazję po raz ostatni odwiedzić Gdańsk. Na jak długo? To się dopiero okaże.

Kolejny raz w tym sezonie udało się zebrać na naszym stadionie naprawdę przyzwoitą frekwencję. Na mecz z Jagiellonią sprzedanych zostało ponad 25 tysięcy biletów, a ostatecznie na trybunach zasiadło ponad 22 tys. fanów. Atmosfera towarzysząca spotkaniu na pewno zostanie nam w pamięci - w piątkowy wieczór bawiliśmy się wyśmienicie, raz po raz świętując kolejne bramki legionistów, którzy drugi raz w tym sezonie rozgromili grajków z Białegostoku.

Aż sześć lat nie byliśmy na stadionie w Szczecinie. Z powodu zakazów wyjazdowych, a później budowy stadionu MKS-u, bardzo długo przyszło nam czekać na ponowną wizytę przy Twardowskiego. Niedzielna wyprawa na najdalszy wyjazd krajowy zajęła nam blisko dobę. Po raz pierwszy mieliśmy okazję pojawić się na nowym stadionie Pogoni, który diametralnie różni się od tego, jaki funkcjonował tu przez długie lata.

Kiedy w 2018 roku graliśmy trzeci finał na stadionie Narodowym, wydawało nam się, że 2 maja będziemy gościli na kolejnych edycjach regularnie. Tymczasem musiało minąć pięć lat, zanim po raz czwarty Legia zagrała na Narodowym.