#PLUSY I MINUSY

Legioniści przegrali 0-3 z mistrzami Holandii i odpadli z Ligi Europy. Porażkę zafundowali sobie sami, bowiem w ciągu paru minut w bardzo łatwy sposób pozwolili rywalom na strzelenie dwóch bramek i w 15 minucie było po meczu. Znów żaden z piłkarzy nie zagrał na tyle dobrze, by móc go wyróżnić na korzyść.

Legioniści ponownie nie potrafili wygrać i nazbierało im się już 5 meczów z rzędu bez zwycięstwa. W Kielcach trener Berg ponownie postanowił zaryzykować i wystawił zespół złożony z dublerów. Ekipa ta nie jest jednak w stanie odnosić zwycięstw w Ekstraklasie, nawet z tak słabymi rywalem, jakim jest Korona.

Legioniści przegrali w pierwszym meczu z Holendrami 0-1, ale była to porażka niesprawiedliwa. Mistrzowie Polski stworzyli sobie bowiem przynajmniej trzy czyste sytuacje strzeleckie, z których powinni byli wykorzystać choć jedną i do rewanżu przystępować w komfortowej sytuacji. Niestety, skuteczność „Wojskowych” wołała o pomstę do nieba, a i bramkarz gospodarzy swoje wybronił. Trudno wyróżnić jednego legionistę, dlatego, jak to bywa w takich sytuacjach, tym razem po kolei opiszemy ich postawę.

Dawno już legioniści nie przegrali meczu równie zasłużenie, jak w niedzielę. Na tle ekipy ze wschodniej prowincji zaprezentowali się nad wyraz słabo. I nie tłumaczy ich rezerwowe zestawienie personalne, bo po to Legia ma niemal 30 zawodników do grania, by ci jednak punktowali. „Jaga” w pełni wykorzystała słabość mistrzów Polski i 1-3, to i tak najniższy wymiar kary.

Chwalona po meczach sparingowych Legia nie zachwyciła we Wrocławiu, a prawdę mówiąc zagrała przeciętnie. „Wojskowi” irytowali brakiem koncentracji, zwłaszcza w obronie. Mimo tego mistrzowie Polski byli bliscy zwycięstwa na trudnym terenie, a o losach rywalizacji mógł przesądzić Michał Kucharczyk. Niestety zamiast 0-2 parę minut później gospodarze wyrównali. Choć bramkowy remis na wyjeździe to dobry wynik, to jednak sprawa awansu pozostaje otwarta. Wśród legionistów ledwie kilku piłkarzy wzniosło się ponad przeciętność.

Parę dni po historycznym sukcesie w europejskich pucharach, legioniści skompromitowali się w ligowym starciu z Górnikiem Łęczna. Trudno przypomnieć sobie spotkanie, w którym „Wojskowi” przegrywaliby do przerwy aż 0-3, zwłaszcza w lidze. Mistrzowie Polski zlekceważyli gospodarzy i słono za to zapłacili.

Legia po raz pierwszy w historii wygrała grupę, czy to w Lidze Europy, czy Lidze Mistrzów. Dokonała tego w imponującym stylu, a rozgrywki zakończyła z 5 zwycięstwami i 1 porażką na koncie. Pięknym podsumowaniem w grupie LE był czwartkowy mecz z Trabzonsporem, w którym legioniści ponownie wznieśli się na wyżyny swych umiejętności i znów udowodnili, że pieniądze to w sporcie wciąż nie wszystko.

Legioniści bez wysiłku ograli wysoko Górnika Zabrze. Można powiedzieć, że zdemolowali gospodarzy, a ci mogą mówić o szczęściu, że skończyło się jedynie na stracie 4 bramek. Co ciekawe, Legia nie zagrała wybitnego spotkania. Była natomiast konsekwentna, mecz dobrze się jej ułożył i nie oddała nad nim kontroli ani na chwilę.

Legia nie zwalnia tempa w lidze. „Wojskowi” pewnie ograli Cracovią 2-0 i zapewnili sobie pozycję lidera na koniec roku. Nasi zawodnicy mieli wprawdzie duże kłopoty ze sforsowaniem defensywy gości, ale ci postanowili pokonać samych siebie i kuriozalnym golem samobójczym otworzyli wynik. Krakowianie mieli kilka sytuacji, ale na posterunku zawsze byli nasi skuteczni w odbiorze obrońcy albo bramkarz.

Fantastyczna seria meczów Legii bez porażki w europejskich pucharach dobiegła końca w Belgii. Na szczęście „Wojskowi” mogli pozwolić sobie na stratę kompletu punktów, bowiem wyjście z grupy zapewnili sobie już wcześniej. W Lokeren zagrali bez presji i to im zdecydowanie zaszkodziło, bo brak ciśnienia przełożył na brak zaangażowania. I to praktycznie u wszystkich legionistów.

Legioniści wysoko, choć bez wysiłku, pokonali beniaminka z Bełchatowa, o którym mówi się, że jest rewelacją rozgrywek. Przewaga mistrzów Polski nie była tak wielka, jak wskazywałby wynik, ale jakością i kulturą gry znacznie przewyższali gospodarzy. Inna sprawa, że ci byli wyjątkowo gościnni, bowiem dwie pierwsze bramki właściwie sprezentowali „wojskowym”.

Legia nie ma szczęścia do drużyn na literę P. Przegrała już z Piastem i Podbeskidziem, a teraz dodatku w Szczecinie. Ale tym razem do zespołu „Wojskowych” nie można mieć pretensji – rozegrali zupełnie dobre spotkanie, zwłaszcza po przerwie. Pokazali przy tym, że mają charakter, a ambicji starczy im także na mecze w Ekstraklasie. Zabrakło jedynie skuteczności.

Mistrzowie Polski robią furorę w Europie i jak zaczęli wygrywać w połowie lipca, tak nie zamierzają przestać. Przed meczem atmosferę podbijało wielu dziennikarzy, dla których wygrana z Ukraińcami w Warszawie była już tylko formalnością, a Legia mogła już myśleć o finale na Stadionie Narodowym. Na szczęście legioniści podeszli do zawodów z chłodnymi głowami.

Legia wygrała 3 raz z rzędu w lidze i umocniła się na pozycji lidera. Trener Berg zaryzykował i do walki przeciwko chorzowianom posłał drużynę w bardzo eksperymentalnym zestawieniu. Eksperyment powiódł się. Pacjent nie tylko przeżył, ale i zasłużenie zainkasował komplet punktów.

Mistrzowie Polski wykonali kolejny krok ku odzyskaniu Pucharu Polski. Wprawdzie dopiero po dogrywce, ale jednak pewnie pokonali Pogoń Szczecin 3-1. Nie był to wielki mecz w wykonaniu legionistów, w ich grze brakowało dynamiki i skuteczności, ale też mogliśmy obejrzeć przynajmniej kilka akcji, po których ręce same składały się do oklasków. Żaden z „wojskowych” jednak się szczególnie nie wyróżnił.

To był typowy mecz na 3W – wyjść, wygrać, wrócić. Przemeblowani legioniści na boisku ostatniego w tabeli Zawiszy zagrali na pół gwizdka, a i tak pewnie wywieźli 3 punkty. Wystarczył do tego przyzwoity występ w pierwszej połowie spotkania, a w efekcie dwubramkowe prowadzenie. Po przerwie to gospodarze osiągnęli przewagę, ale byli w stanie strzelić tylko jednego gola.

Legia wygrała 8 raz z rzędu w europejskich pucharach i praktycznie zapewniła sobie awans z grupy Ligi Europy. Na drodze mistrzów Polski stanął tym razem ukraiński Metalist, ale i gracze z Charkowa nie byli w stanie zatrzymać świetnie dysponowanych „wojskowych”. A jak wypadli poszczególni zawodnicy z Warszawy?

Mówi się, że jest lepiej, że już umiemy połączyć grę w pucharach z ligą, ale przecież wciąż zdarzają nam się trudne do wytłumaczenia wpadki. W tym sezonie Legia wygrywa niemal wszystko w Europie. Za to traci więcej punktów w lidze niż przed rokiem. Wygląda na to, że coś za coś. W Gliwicach to było właśnie za coś.

Legia odniosła 7 z rzędu zwycięstwo w europejskich pucharach. Trabzonspor był niewątpliwie najbardziej wymagającym z dotychczasowych rywali, a co za tym idzie wygrana przyszła mistrzom Polski z największym trudem. Wynik cieszy, ale jeszcze bardziej obiecujący był sposób, w jaki „wojskowi” radzili sobie z przeciwnikiem przez 2/3 spotkania. A gdy zabrakło sił, pokazali mistrzowski charakter.

Maciejowi Skorży można zarzucić wiele, ale w organizowaniu gry destrukcyjnej jest prawdziwym mistrzem. Niewątpliwie też odrobił pracę domową i wzorowo przygotował swoich zawodników do starcia z Legią. W ofensywie było już kiepsko, a zdobyte bramki zawdzięczają indywidualnym błędom obrońców „wojskowych”. Mistrzowie Polski też nie błyszczeli w ataku, ale determinacją i siłą fizyczną wyszarpali remis.

Mistrzowie Polski wykonali zadanie i bez większego wysiłku ograli 4-0 na wyjeździe legnickiego słabeusza z drugiej klasy rozgrywkowej. Ba, zrobili to nawet z nawiązką, bo celem był sam awans, a legioniści dołożyli do tego całkiem przyjemną dla oka grę i sporo bramek. Swoją 11 i 12 bramkę w sezonie zdobył Miroslav Radović.

Wystawianie ocen po takich spotkaniach, to prawdziwa przyjemność. Nie można bowiem szczególnie przyczepić się do któregokolwiek z zawodników, bo nawet ci, którzy zagrali nieco słabiej w ostatecznym rozrachunku świetnymi zagraniami uratowali swe noty. Legia to obecnie prawdziwa potęga w lidze, choć oczywiście nie dysponuje dwiema równorzędnymi jedenastkami. A jak wypadli ci, co zagrali w Krakowie?

Zgodnie z planem i zapowiedziami legioniści wywalczyli 3 punkty w spotkaniu z Lokeren. Natomiast wbrew oczekiwaniom ani Legia nie okazała się być taka mocna, ani Belgowie tacy słabi. Był to mecz dwóch równych drużyn, z których ta zwycięska okazała się być zdecydowanie lepsza piłkarsko i odrobinę taktycznie, a ta przegrana dobrze poukładanym kolektywem, niewygodnym, grającym wysoko i realizującym założenia trenera, który miał dobrze rozpracowanych mistrzów Polski.

Kiedy mistrz Polski traci 3 bramki w meczu, to nawet jak wygrywa, nie można być zadowolonym. Legia wprawdzie ograła Śląsk, ale trudno oprzeć się wrażeniu, że zagrała jedynie na pół gwizdka i niewiele zabrakło, by straciła punkty z dobrze grającymi przeciwnikami. To, że legioniści zdobyli komplet oczek zawdzięczają indywidualnościom, a nie dobrej grze zespołu.

Rekordowa seria wygranych na wyjeździe została zakończona. Legioniści ulegli Podbeskidziu 1-2 i choć nie wykorzystali wielu okazji, to można powiedzieć, że gospodarze wygrali zasłużenie. Mistrzowie Polski byli bowiem zdekoncentrowani, zdezorganizowani i nieskuteczni. Od bardzo dawna nie widzieliśmy tak rozleniwionej ekipy ze stolicy.

Wygrywanie takich meczów to prawdziwa przyjemność. Legia zagrała w ekstremalnie eksperymentalnym zestawieniu, w którym zagrało aż 5 zawodników, z których żaden nie miał nawet 5 meczów w Ekstraklasie. Korona miała kilka doskonałych okazji w pierwszej połowie i jedną fantastyczną już przy stanie 1-0, ale mimo tego przegrała „Wojskowymi”, którzy swe szanse wykorzystali. Mieszanka młodości z rutyną dała trenerowi oczekiwany efekt.

Takie spotkania nigdy nie są porywającymi. Zazwyczaj jest walka z rywalem i klimatem, często zakończona niepowodzeniem. Mistrzowie Polski jednak tę walkę wygrali i mogą jedynie żałować, że tylko jedną bramką, bo okazji, zwłaszcza w I połowie, nie brakowało. „Wojskowi” rozegrali ten mecz dobrze taktycznie (choć na kilkanaście minut II połowy stracili kontrolę nad meczem), rozsądnie gospodarowali siłami i byli świadomi swojej piłkarskiej wyższości nad przeciwnikami. Wygrana w Kazachstanie sprawia, że do rewanżu podejdziemy o wiele spokojniejsi.

Legia nabrała wiatru w żagle i trudno przypuszczać, by mistrzowi Polski będącemu w tak wysokiej formie ktoś w lidze był w stanie zagrozić. W Białymstoku legioniści zagrali wyśmienitą I połowę, po której powinni byli prowadzić przynajmniej dwukrotnie wyżej niż prowadzili i słabszą drugą część meczu, a i tak kontrolowali przebieg boiskowych wydarzeń. Co jednak ważniejsze, „wojskowi” zdobywali gole po pięknych akcjach, w ich grze widać automatyzm i nade wszystko pewność siebie.

Legioniści szybko podnieśli głowy po decyzji UEFA wykluczającej ich z gry o Ligę Mistrzów. Swoje rozgoryczenie przekuli w złość, a z tej złości wyszedł im bardzo dobry mecz i w efekcie rozbili beniaminka z Lubelszczyzny aż 5-0.

Po wspaniałym meczu z Celtikiem legioniści jedynie zremisowali u siebie z Górnikiem Zabrze 1-1. Trener Berg na to spotkanie wystawił jedynie dwóch zawodników z wyjściowego składu na bój z mistrzami Szkocji. Mimo tego, Legia była drużyną znacznie lepszą od ekipy ze Śląska i powinna była wygrać przynajmniej dwiema bramkami. Zawiodła jednak skuteczność.