#PLUSY I MINUSY

Choć z Napoli legioniści nie wywalczyli nawet punktu, to do ich zaangażowania w mecz raczej trudno mieć pretensje. Walczyli, jeździli na tyłkach, nie przestraszyli się dużo wyżej notowanego rywala. Było to pierwsze spotkanie od bardzo dawna, w którym rzeczywiście było widać cenioną w Legii wolę walki. Szkoda, bo gdyby z takim samym nastawieniem piłkarze wychodzili na spotkania z Koroną Kielce, Zagłębiem Lubin, czy Termaliką Nieciecza, to dzisiaj nie tracilibyśmy 8 punktów do pozycji lidera.

Wściekłość powoli zaczęła opadać, na biurku stoi herbatka z rumiankiem i można zabrać się za ocenę naszych piłkarzy w meczu przeciw Termalice. Być może po takich spektaklach bardziej wskazany byłby zestaw procentowy, jednak gdyby po każdym nieudanym spotkaniu legionistów w tym sezonie raczyć się trunkami, nadzwyczaj łatwo byłoby wpaść w alkoholizm.

Legioniści w czwartek zaserwowali kibicom dokładną powtórkę z niedzielnego starcia z Ruchem. Tak jak w weekend wygrali 4-1, strzelił Nikolić, stracona bramka padła przy wyniku 3-0 dla Legii, a wynik ustalił Prijović. Cieszymy się, bo wynik piękny, niestety sama gra taką radością nas już napawać nie mogła.

Jadąc do Chorzowa trudno było o optymistyczne nastawienie. Ostatnia wygrana z Ruchem w Chorzowie miała miejsce w październiku 2011 roku. Z kolei na ligowe zwycięstwo kibice czekali od 2 sierpnia. Legia to jednak Legia. Jak kochać to księżniczki, jak kraść to miliony, a jak przełamywać serie porażek to 4-1.

Tylko remis z osłabioną Jagiellonią, czy może aż remis z przeważającą w meczu drużyną z Białegostoku? Trudno to wszystko wypośrodkować, ale nie ulega wątpliwości, że Legia nie zagrała dobrego meczu. Mimo tego kilku zawodników zasłużyło na plusy. Niestety, paru także zapracowało na ogromne minusy. Zapraszamy do lektury.

Niby przegrać po walce, to żaden dyshonor. Ale jednak nie godzi się przegrać z tak słabym przeciwnikiem, przy całym szacunku dla walecznej ekipy Brosza. Legioniści bardzo się starali, próbowali, a mimo to nie zasłużyli na zwycięstwo. Grali przy tym tak, że ciężko zdecydowanie wyróżnić któregoś z nich.

Pierwsza ligowa porażka przyszła w niespodziewanym momencie. Wprawdzie spotkanie w Gliwicach było tym na szczycie – grał wicelider z liderem, ale jednak nie wydawało się, że Piast może zgarnąć pełną pulę. Mecz był z gatunku takich, w których trudno się wyróżnić. I tak też było z legionistami. Jedynie paru wybiło się ponad przeciętność.

Walkower dla Legii za pierwsze spotkanie przesądził o losach rywalizacji, choć prawdę mówiąc chyba tylko najwięksi pesymiści sądzili, że Albańczycy są w stanie pokrzyżować szyki stołecznym. „Wojskowi” piłkarsko przerastali rywali o dwie klasy i widać to było nawet w Warszawie, gdzie spotkanie toczyło się w spacerowym tempie. Który z naszych spacerowiczów był najlepszy?

Legia wygrała trzeci ligowy mecz z rzędu i jako jedyny zespół ma komplet zwycięstw, a co za tym idzie wygodnie rozsiadła się w swym ulubionym fotelu – lidera. W Łęcznej zagrała bardzo solidną, a jednocześnie wyrafinowaną piłkę. W I połowie podobać mogły się szybkie kontry „Wojskowych”, świetne prostopadłe podania Guilherme i współpraca napastników. W II mieliśmy już klasyczne spotkanie na przetrwanie do końcowego gwizdka.

Przy pogromie 5-0 można dojść do wniosku, że wyłapywanie minusów w grze Legii, to jak szukanie dziury w dobrym moście. Niemniej, bez szczególnego wysiłku te dziury można znaleźć i opisać. Ogólnie jednak postawa „Wojskowych” napawa optymizmem i na wstępie trzeba zaznaczyć, że cała drużyna zasłużyła na dużego plusa.

Mecz II rundy eliminacji z FC Botosani nie przyniósł większej poprawy w grze legionistów. Co prawda „Wojskowi” uniknęli blamażu, bo ósmą drużynę ligi rumuńskiej udało im się pokonać, ale zrobili to w stylu, który nie daje większych powodów do optymizmu i przekreśla hasło „Gotowi do walki.”

Ciężko opisywać takie spotkania, jak to o Superpuchar Polski przeciwko Lechowi. Wyszukiwanie plusów staje się bowiem zadaniem bardzo karkołomnym. Legia jako zespół zagrała bardzo słabo. Indywidualnie można by na siłę wyróżnić paru zawodników, ale tym razem odpuścimy. Szansę na poprawę mają dziś przy Łazienkowskiej.

Wygrana w ostatnim meczu sezonu zapewniła Legii jedynie 2. miejsce. Akurat w tym spotkaniu „Wojskowi” zrobili swoje i pewnie ograli słabiutkiego Górnika. Nie było to wielkie widowisko, ale trudno było się go spodziewać, jeśli wziąć pod uwagę formę naszego zespołu. Kilku piłkarzy wzniosło się jednak ponadprzeciętność.

Legia po raz trzeci z kolei wygrała 1-0 i po raz nie wiadomo który nie zachwyciła. Niemniej, 3 punkty ponownie wywalczyła zasłużenie. Trudno jednak tym razem wskazać zawodnika, który szczególnie by się wyróżnił. Chyba, że negatywnie, bo kilku piłkarzy wyraźnie odstawało od reszty i to obecnie największy problem naszego zespołu.

Legioniści wygrali drugi mecz z rzędu w stosunku 1-0. Wydaje się jednak, że przeciwko Pogoni zagrali gorzej, jeśli wziąć pod uwagę całe spotkanie. I połowa była wręcz dramatyczna, ale i tak „Wojskowi” stworzyli sobie trzy wyśmienite okazje bramkowe. Po przerwie zaś ciężar gry ofensywnej wziął na siebie Sa i raz po raz zagrażał bramce gospodarzy. W końcu dopiął swego i strzelił zwycięską bramkę.

W piątym w tym sezonie starciu ze Śląskiem Legia jedynie zremisowała 1-1 we Wrocławiu, choć znów grała lepiej od swoich rywali. Nie na tyle jednak dobrze, by wygrać. Trudno zwyciężać, gdy 4 zawodników wyraźnie odstaje poziomem od reszty, a tak to wyglądało podczas spotkania przeciwko Śląskowi. Mimo kolejnej straty punktów, „wojskowi” zmniejszyli dystans do Lecha o jedno „oczko” i to właściwie jeden z niewielu pozytywów po wyprawie na Dolny Śląsk.

Mecz przeciwko Lechowi był z gatunku tych najgorszych. Nie dlatego, że Legia grała w nim słabo, a dlatego, że znów jakby zlekceważyła rywala. Gdy sytuacja tego wymagała „Wojskowi” wzięli się do pracy i prezentowali się, jak na mistrza przystało. Mistrzowska nie była tylko skuteczność i wcześniejsze podejście do spotkania. Legioniści zostali ukarani za swoją pychę i minimalizm.

Finał już dawno za nami, emocje też opadły i można na chłodno przeanalizować grę legionistów. Wbrew pozorom ogólna ocena ich występu jest dobra. Mimo, że w pierwszych 30 minutach dali się zepchnąć Lechowi, to taktycznie okazali się być znacznie lepszą drużyną, a przede wszystkim dojrzalszą. Nie pękli, gdy wydawało się, że zaraz padną na deski. Po chwili zaś sami wyprowadzili cios, który zamroczył poznaniaków. Poprawili po przerwie, a ekipa Skorży już tylko słaniała się na nogach.

Legioniści ponownie wygrali u siebie, ale po raz pierwszy od dawna potrafili odrobić straty. Legia była znacznie lepsza od Pogoni, stwarzała sobie wiele sytuacji, mimo, że w I połowie do jej gry można było mieć wiele zastrzeżeń. Po przerwie „Wojskowi” rządzili już niepodzielnie i ich wysiłki w końcu przyniosły efekt w postaci dwóch goli, a powinno być przynajmniej kilka więcej. Jak więc wypadli poszczególni zawodnicy?

Spotkanie w Chorzowie idealnie nadaje się do powyższego tytułu. Plusy nie przysłoniły bowiem minusów i odwrotnie. Legioniści zagrali dobre spotkanie, ale w futbolu chodzi o zdobywanie bramek. W tym elemencie nasi wypadli słabiutko i dlatego zamiast okazałego zwycięstwa, wrócili ze Śląska z irytującym remisem. A jak wypadli poszczególni zawodnicy?

Mistrzowie Polski pewnie ograli outsidera ligi i umocnili się na pozycji lidera Ekstraklasy. Legia zaprezentowała się w końcu z dobrej strony. Grała dynamicznie, z rozmachem, a przede wszystkim z zaangażowaniem. Trudno też przyczepić się indywidualnie do któregoś z zawodników. Wszyscy bowiem nie zeszli poniżej przyzwoitego poziomu.

Trzy lata temu po meczu w Gdańsku wystawiliśmy legionistom same 1. Tym razem aż tak źle nie było, ale i tak trudno znaleźć zawodników, którzy po sobotnim spotkaniu zasłużyli na pochwały. Fakty są takie, że im bliżej naszej bramki, tym jakby lepiej.

Po raz trzeci wiosną legioniści ograli Podbeskidzie. Do wygranej w lidze dorzucili dwa triumfy w 1/2 finału Pucharu Polski i 2 maja staniemy przed szansą zdobycia tego trofeum po raz siedemnasty. Po wysokim zwycięstwie w pierwszym spotkaniu, trener Berg zmienił wyjściowy skład, ale jednak nie tak bardzo, jak mu się zdarzało choćby na początku ligowej wiosny. Nikt z jego wybrańców nie zawiódł, a Marek Saganowski został nawet bohaterem spotkania.

Legioniści wygrali dopiero trzeci mecz ligowy w tym roku i wciąż pozostają na fotelu lidera. W starciu z Piastem mistrzowie Polski znów nie wypadli za dobrze, ale dość pewnie zgarnęli komplet punktów. Niemniej, pozwolili gościom na zbyt wiele, a i szczęście było przy nich.

Legia po raz drugi tej wiosny spotkała się z Podbeskidziem i ponownie wysoko wygrała, choć w przeciwieństwie do ligowego starcia w Warszawie, w półfinale Pucharu Polski legioniści całkowicie zdominowali ekipę z Bielska-Białej. Grali przy tym mądrze. W efekcie pewnie wygrali pojedynek na błocie.

Mistrzowie Polski znów zawiedli i po meczu w Poznaniu ich wiosenny bilans wygląda następująco: 2 zwycięstwa, 4 porażki i 4 remisy. Przy Bułgarskiej legioniści zagrali bez błysku, choć do momentu, w którym Arkadiusz Malarz został wyrzucony z boiska, byli zespołem, który wydawał się mieć pod kontrolą. Wystarczył jednak moment, by przebieg wydarzeń obrócił się o 180 stopni.

Legioniści wciąż nie mogą osiągnąć formy, która ze spokojem pozwoliłaby na śledzenie dalszych zmagań o tytuł mistrzowski. Tym razem, po słabym meczu, "Wojskowi" tylko zremisowali z Wisłą 2-2. Z drugiej strony jednak mogą być z tego punktu zadowoleni, jeśli weźmiemy pod uwagę styl ich gry i okoliczności, w jakich zdobyli drugą bramkę.

Po świetnym taktycznie meczu legioniści pewnie wygrali we Wrocławiu 3-1. Trener Berg zaskoczył nie tylko taktyką na mecz, ale i zestawieniem składu. Dokonał w nim wielu zmian w stosunku do czwartkowego spotkania w Pucharze Polski, ale na boisku zameldowali się nieprzypadkowi zawodnicy. Norweg wybrał gości gotowych na wojnę.

Legioniści wykonali zadanie i awansowali do półfinału Pucharu Polski. Zagrali jednak słabo i widać, że drużyna ma problem, a poważne luki są w każdej formacji. Szczęśliwie jednak rywalem „Wojskowych” był słaby Śląsk i wszystko skończyło się po naszej myśli. A jak wypadli poszczególni zawodnicy? Zapraszamy do lektury.

Legia odniosła swe premierowe zwycięstwo w 2015 r. Wynik 3-0 świadczyć mógłby, że wygrana przyszła łatwo, ale w rzeczywistości legioniści w I połowie mieli spore problemy z gośćmi. Dość powiedzieć, że przed przerwą bywały okresy, w których mistrzowie Polski nie byli w stanie wyjść z własnej połowy. Po zmianie stron legioniści szybko jednak strzelili na 2-0 i przejęli kontrolę nad spotkaniem. A jak zaprezentowali się poszczególni zawodnicy?