#RELACJA Z TRYBUN

Mecze z Legii z Pogonią, odkąd szczecinianie "zwąchali" się z WRWE, stanowią spotkania zupełnie innego kalibru niż przez ostatnie lata. Po zgodzie obu ekip nie ma już śladu. Co więcej, wśród Portowców pojawiły się już pierwsze szaliki "Anty Legia". Z naszej strony, tak jak ostatnio było sporo bluzgów. W trakcie meczu fanatycy z Łazienkowskiej pozdrawiali "Starucha", który od kilku tygodni nie ma możliwości prowadzenia dopingu ze względu na zakaz stadionowy wydany przez lubelską milicję, która ewidentnie mści się, podobnie zresztą jak sąd wydający zakaz, za uderzanie w trakcie kampanii wyborczej w jednego z kandydatów na prezydenta RP.

Kilkanaście transferów przeprowadzonych w trakcie sezonu na nic się jak na razie zdaje. Nasi piłkarze wciąż tracą punkty w rozgrywkach ligowych. W zaległym spotkaniu z Jagiellonią, które w środowy wieczór rozegrano przy Ł3, po raz piąty na osiem rozegranych meczów w tym sezonie nie zaznaliśmy smaku zwycięstwa... Jesteśmy na najlepszej drodze, by kolejny raz szanse na mistrzostwo stracić jeszcze jesienią. Jedynym pozytywem tego widowiska była postawa kibiców. Na czarną listę trafił z kolei Afimico Pululu, który swoim zachowaniem rozwścieczył fanów z Żylety. A ci jak wiadomo... są pamiętliwi.

Chociaż zgoda pomiędzy kibicami Legii i Olimpii Elbląg trwa od kilkudziesięciu lat, dotychczas nie mieliśmy okazji stanąć ramię w ramię z braćmi na meczu naszych drużyn. Po spadku ekipy ZKS-u do trzeciej ligi, w której występują nasze rezerwy, zapadła decyzja, by wykorzystać spotkanie Legia II - Olimpia do wspólnej integracji. Mecz został przeniesiony z Książenic, gdzie od kilku lat występuje drugi zespół Legii, na Łazienkowską.

W słoneczną sobotę ruszyliśmy wspierać Legię w Częstochowie. Wyjazdy do "świętego miasta" z reguły nie różnią się znacznie. Ze względu na bardzo mocno ograniczoną liczbę wejściówek na sektor gości, w podróż może jechać mocno wyselekcjonowana grupa. Choć klatka znajduje się bardzo blisko linii końcowej boiska i tak niewiele z niej widać, a i prowadzenie dopingu nie należy do rzeczy łatwych, ze względu na bardzo niską i rozciągniętą trybunę.

Po dwutygodniowej przerwie, spowodowanej meczami reprezentacji, wróciliśmy na trybuny. W niedzielę przy Ł3 rozgrywany był mecz przyjaźni z Radomiakiem. Radomianie, tak jak na wszystkich dotychczasowych meczach na nowym stadionie, zajęli miejsca pośród nas na Żylecie. Trzeba przyznać, że tego dnia nasz doping był wybitnie przeciętny... a biorąc pod uwagę nasze możliwości - słaby.

Kiedy wracasz o 4 nad ranem z wyjazdowego meczu, raz na jakiś czas, zastanawiasz się, czy masz równo pod sufitem. "Znowu przegrali? Chce ci się tak jeździć?" - usłyszysz cztery godziny później w robocie, mając oczy na zapałki. A potem to samo usłyszysz w domu, z wyrzutem, że opuściłeś kolejny obiad rodzinny, czy imieniny cioci Halinki. Jak przypomnisz sobie jak beznadziejnie piłkarsko wyglądał ten mecz, podobnie jak większość poprzednich, można faktycznie zastanawiać się, czy z nami jest wszystko OK. Ale kilka godzin później, kiedy wiesz, że w kolejny weekend Legia nie gra, bo grać mają orły Piechniczka o Mundial w Argentynie, zaczynasz kombinować, jakim meczem sekcji, rezerw, czy zgody można ukoić ból.

Po meczu w Szkocji Legia miała jednobramkową zaliczkę przed rewanżem, w związku z czym podchodziliśmy do spotkania przy Ł3 z zupełnie innym nastawieniem niż przed dwoma tygodniami, kiedy trzeba było sprawić sensację, tj. wygrać co najmniej trzema bramkami w rywalizacji z AEK-iem Larnaka. Tym razem zadanie wydawało się prostsze, ale... tylko tak się wydawało. Na pewno czwartkowy wieczór i emocje, które towarzyszyły nam na trybunach zapamiętamy na długo. Najważniejsze, że nie był to ostatni akcent Legii w tegorocznej przygodzie z europejskimi pucharami.

W tym sezonie, nie licząc Banika, w europejskich pucharach trafiły nam się same kosztowne wyjazdy. Rywala znów poznaliśmy dopiero na 7 dni przed wyjazdowym spotkaniem, co zawsze podnosi koszty, a na dodatek ceny noclegów w okolicach Edynburga były kosmiczne. Wszystko za sprawą koncertu AC/DC (na Murrayfield Stadium, na którym Legia grała z Celtikiem w 2014 r.) tego samego dnia, którego grała Legia, nie wspominając o trwającym międzynarodowym festiwalu muzycznym w tym mieście.

Nasz ostatni wyjazd na mecz do Płocka miał miejsce blisko 6 lat temu - we wrześniu 2019 roku byliśmy obecni w 1314 osób na starym stadionie Wisły. Później raz jeszcze udaliśmy się do tego miasta - w covidzie, kiedy na stadiony nie wpuszczano publiczności. Wówczas kilkuset legionistów pojechało pod stadion w Płocku w trakcie meczu Legii z miejscową Wisłą. Całą "zabawę" próbowała wówczas zepsuć policja, która ganiała nawet za takie wykroczenie jak brak maseczki. Oficjalnym celem naszej podróży był koncert radomskiego rapera - Kękę, który grał wówczas w plenerze w Płocku.

Po porażce Legii 1-4 w pierwszym meczu w Larnace, szanse na awans do kolejnej rundy Ligi Europy mocno zmalały. Wydaje się, że to właśnie niekorzystny rezultat, oczywiście w połączeniu z okresem urlopowym (szczególnie przed długim weekendem), sprawił, że tym razem bilety nie zostały wyprzedane na żadną z trybun. Ostatecznie na stadionie pojawiło się 23,7 tys. kibiców, wierzących, że stanie się cud. Cud nad Wisłą. A data ku temu była wyjątkowa...

Wynik wyjazdowego meczu z AEK-iem Larnaka jeszcze siedział nam w głowach, ale w niedzielę trzeba było zapomnieć o tym co działo się w czwartek na Cyprze i przestawić się na nasze lokalne temperatury. Tylko trochę łaskawsze, choć przynajmniej wilgotność nie jest tak uciążliwa jak to miało miejsce w Larnace. W niedzielne późne popołudnie legioniści udali się w stronę Łazienkowskiej na ligowy mecz z GKS-em Katowice.

Ostatni raz na Cyprze byliśmy pod koniec listopada ubiegłego roku. Wówczas – mimo zakazu wyjazdowego – poleciało nas ponad 700 osób, choć meczu z Omonią Nikozja i tak nie było nam dane obejrzeć. Wtedy jednak na zakup biletów lotniczych mieliśmy znacznie więcej czasu niż teraz. Po pokonaniu Baníka Ostrawa wyjazd do Larnaki mieliśmy zaplanowany zaledwie na niespełna siedem dni później. Ceny były mocno wygórowane – trzeba się było liczyć z wydatkiem około 1,5 tysiąca złotych za bilety lotnicze w obie strony.

Trzy dni po meczu z Banikiem, na Łazienkowskiej zagraliśmy pierwszy domowy mecz ligowy w sezonie 2025/26. Naszym przeciwnikiem była Arka, która po paroletniej przerwie wróciła do najwyższej klasy rozgrywkowej. Normalnie w takich okolicznościach, niemałą część repertuaru stanowiłyby wzajemne bluzgi. Jako że mecz rozgrywany był w obecności kilkunastu Powstańców Warszawskich, dwa dni po 81. rocznicy wybuchu Powstania Warszawskiego, ustalono, że tego dnia zarówno legioniści, jak i arkowcy, powstrzymają się od wzajemnych uszczypliwości.

Po dwóch wyjazdowych wyprawach do Ostrawy i Kielc przyszedł czas na domowe spotkanie Legii; i to nie byle jakie! Nie tylko ze względu na jego rangę – stawkę stanowił bowiem awans do trzeciej rundy eliminacyjnej Ligi Europy, lecz także przez to, że Nieznani Sprawcy ogłosili przed tygodniem, że zawieszają kibicowski strajk ostrzegawczy, a tym samym na Łazienkowską powrócił doping.

Raptem po trzech dniach od wyjazdowego meczu Legii do Ostrawy w ramach drugiej rundy kwalifikacyjnej Ligi Europy przyszło nam jechać na kolejny wyjazd – tym razem na ligową potyczkę w Świętokrzyskiem. Spotkanie rozgrywane późnym wieczorem w Kielcach stanowiło także pierwszą rywalizację „Wojskowych” w Ekstraklasie, jako że pojedynek przy Łazienkowskiej z Piastem Gliwice został przesunięty na grudzień ze względu na powrót naszej drużyny z Kazachstanu.

Jak dotąd nie mieliśmy zbyt wielu okazji do tego, aby w ramach europejskich pucharów podróżować za Legią do Czech. Poprzednia i zarazem jedyna taka sytuacja miała miejsce w 2021 roku, gdy w ramach czwartej rundy eliminacyjnej Ligi Europy rywalizowaliśmy ze Slavią Praga. Wówczas na praskim stadionie (w innej, „covidowej” rzeczywistości i po niezłych kombinacjach) zameldowaliśmy się w kilkadziesiąt osób, choć przed samym obiektem było nas znacznie więcej.

Zapraszamy do obejrzenia materiału filmowego z wyjazdu 100 kibiców Legii Warszawa do Kazachstanu na mecz FK Aktobe.

Wyjazdy za Legią do Kazachstanu powoli stają się naszą specjalnością. Po Astanie, Szymkencie i wcześniejszym Aktobe – znów przyszedł czas na podróż do tego wielkiego kraju leżącego w zdecydowanej większości już w Azji. Dla wielu z nas to był czwarty taki wyjazd w ostatnich kilkunastu latach - były pełne atrakcji i wszystkie jeszcze na długo zostaną w pamięci obecnych tam wyjazdowiczów. Po raz drugi odwiedziliśmy Aktobe, które znów przyjęło nas w swoim osobliwym, postsowieckim stylu.

Po "strajku ostrzegawczym" na domowym meczu z Aktobe fani Legii sezon 2025/26 tak naprawdę rozpoczęli od wyjazdowego meczu z Lechem Poznań, którego stawką był Superpuchar Polski. Wygrana naszych piłkarzy była bardzo miłą niespodzianką, jeszcze większą styl gry, który zaprezentowali. Po meczu mogliśmy świętować zdobycie - było nie było - trofeum, a później długie oczekiwanie na opuszczenie stadionu, uatrakcyjnione zostało wojenką z ekipą sprzątającą podium. Jedynym minusem była nasza liczba wyjazdowa - na pewno mocno poniżej naszych możliwości.

Za nami inauguracja sezonu 2025/26 w wykonaniu piłkarzy Legii. Przy Łazienkowskiej było cicho i zwyczajnie smutno... Takiej iście sparingowej atmosfery na naszym stadionie nie było od dawna. Fani Legii z Żylety zorganizowali tzw. strajk ostrzegawczy. Dotychczasowe "ostrzeżenia" w postaci haseł wywieszanych na transparentach przez kilkanaście miesięcy, nie zmusiły do refleksji klubowych działaczy oraz właściciela.

W sobotę, 24 maja zakończyliśmy piłkarski sezon 2024/25 z udziałem pierwszego zespołu Legii. Czwarty kolejny sezon bez mistrzostwa Polski, które przypomnijmy - było głównym celem. O tym jak bardzo zakończony właśnie sezon był nieudany najlepiej świadczy strata 16 (!) punktów do mistrza Polski oraz piąte miejsce - drugi najgorszy wynik w XXI wieku. Mecz ze Stalą Mielec jak na takie okoliczności zgromadził bardzo dużą liczbę widzów - ponad 25 tysięcy, a spotkanie zapamiętamy przede wszystkim ze względu na pożegnanie Michała Kucharczyka, który w barwach Legii zagrał po raz 350.

Podczas gdy trenerzy słabsze występy starają się tłumaczyć natłokiem spotkań w skali sezonu, czy krótkim odpoczynkiem (poniżej 72h) pomiędzy meczami, na takie niedogodności nie narzekają fanatycy, wspierający ukochany klub. W nocy z czwartku na piątek wróciliśmy do domów po trzeciej nad ranem z wyjazdu do Łodzi - niby bliskiego, ale trwającego dłużej niż niedzielny - ostatni w tym sezonie wyjazd do Krakowa, a już w niedzielny poranek około 8 rano trzeba było wychodzić z domu, by jechać w stronę Małopolski.

Pierwotnie wyjazdowy mecz z Widzewem miał być rozgrywany 4 maja, ale ze względu na występ Legii w finale Pucharu Polski, spotkanie przełożono na czwartek, 15 maja. Dzisiaj te spotkania piłkarsko nie mają takiego ciężaru jak przed laty, ale dla fanów obu ekip są bardzo ważne. Obustronna nienawiść jest chyba nawet większa aniżeli w przypadku lokalnych, derbowych rywali.

Na meczu Legii z Lechem świętowaliśmy 30-lecie działalności "twardej ekipy, zawsze najlepszej w swoim fachu" - Teddy Boys 95, która dała się we znaki wielu przeciwnikom, nie tylko w Polsce, ale w całej Europie. Wszystkie wejściówki rozeszły się na pniu, choć dla nas sportowo ten mecz nie miał już większego znaczenia - szanse na tytuł mistrzowski straciliśmy już w pierwszych wiosennych kolejkach, a ostatnie wyniki (ćwierćfinał Ligi Konferencji i zdobyty Puchar Polski) tylko trochę osłodziły słaby sezon w wykonaniu naszych piłkarzy.

Finałowe spotkanie Pucharu Polski pomiędzy Legią i Pogonią miało niesamowite znaczenie zarówno dla naszego klubu (jedyna możliwość, by w przyszłym sezonie zagrać w europucharach), jak i dla klubu z Pomorza Zachodniego, który wciąż walczy o pierwsze w swojej historii trofeum do pustej jak dotąd gabloty. Portowcy mocno przeżywali zeszłoroczną porażkę w finale z I-ligową Wisłą Kraków i zarzekali się, że tym razem w końcu wstawią coś do gabloty. Niedoczekanie!

Raptem trzy dni po wyjazdowym meczu z Chelsea wspieraliśmy piłkarzy Legii na domowym meczu z Lechią Gdańsk. Mecz odbywał się w ciepły i słoneczny Lany Poniedziałek, więc część kibiców w drodze na stadion uskuteczniała stare tradycje śmigusa dyngusa, polegające na polewaniu się wodą. Frekwencja tego dnia była nieco niższa niż na ostatnich meczach, na co z pewnością miał wpływ świąteczny termin. Blisko 22 tys. kibiców to jednak wynik jak najbardziej przyzwoity, choć oczywiście nie idealny.

Nasze ostatnie wyjazdy na Wyspy za każdym razem były głośno komentowane w piłkarskim światku. Zaczęło się od meczu w Leicester, gdzie po głowach oberwali ochroniarze, a fani Legii odpalili race. Półtora roku temu Aston Villa w związku z zajściami w Leicester robiła wszystko, by maksymalnie ograniczyć liczbę biletów dla legionistów - ostatecznie przyznając nam raptem 890 sztuk. Nie przystaliśmy na tę liczbę i pod Villa Park stawiliśmy się w ok. 2100 osób, licząc, że Angole pójdą po rozum do głowy.

Trzy dni po meczu z Chelsea, na Łazienkowskiej podejmowaliśmy Jagiellonię w walce o ligowe punkty. Nasza sytuacja w tabeli jest fatalna i szanse nawet na miejsce na podium, nie mówiąc już o celu głównym, czyli mistrzostwie, są wręcz iluzoryczne. Mimo wszystko bilety wyprzedane zostały z wyprzedzeniem, a na Żyletę nie było ich już kilkanaście dni przed spotkaniem. Piłkarze znów mogli liczyć na fanatyczny doping, który chyba nawet stał na wyższym poziomie niż przed paroma dniami, kiedy przyjechała Chelsea.

"Ten mecz jest nagrodą dla Was za te wszystkie mecze z Puszczami, Piastami, Widzewami i innymi paździerzami, na które chodzicie latami zdzierając gardła" - mówił przed meczem z Chelsea "Staruch" do legijnych fanatyków zebranych na Żylecie, a jednocześnie szczęśliwców, bo pomimo wysokich cen biletów, zainteresowanie spotkaniem było wielokrotnie większe niż liczba dostępnych wejściówek.

Niezbyt często mieliśmy okazję gościć na meczach Legii na Stadionie Śląskim. W ostatnich kilkunastu latach byliśmy tam m.in. na meczu z Polonią Bytom w śnieżnej aurze, a ostatnio gościliśmy na tym obiekcie w lutym zeszłego roku, na ligowym spotkaniu z Ruchem. Wówczas zainteresowanie wyjazdem było olbrzymie, i trzeba było mocno obciąć bilety zainteresowanym, by wybrać 4500 osób, które ostatecznie na mecz mogły pojechać. W przypadku meczu 1/2 finału Pucharu Polski z Ruchem nie mieliśmy do dyspozycji ani tak pokaźnej puli wejściówek jak przed rokiem, ani nie było z naszej strony aż takiego zainteresowania.